اختلال شخصیت نمایشی چیست؟ + علائم، تشخیص و درمان آن

اختلال شخصیت نمایشی چیست؟

شخصیت نمایشی یا هیستریونیک (HPD) یک اختلال شخصیتی است که از نظر روانشناسی در دسته B  قرار می گیرد- همان دسته ای که شامل اختلال شخصیت مرزی و اختلال شخصیت خودشیفته می ‌شود. هیستریونیک در واقع یک وضعیت روانی است که در آن افراد به شیوه‌ ای بسیار احساسی و نمایشی عمل می ‌کنند و اغلب به دنبال تایید و قرار گرفتن در مرکز توجه هستند.

HPD یک بیماری مزمن در نظر گرفته می‌ شود، به این معنی که به خودی خود برطرف نمی‌ شود اما خوشبختانه قابل درمان است. با حمایت مناسب، افراد مبتلا به HPD می ‌توانند هویت‌ های پایدارتر و روابط سالم‌ تری را تجربه کنند.

بر اساس گزارش منتشر شده در مقاله وبسایت amenclinics:

The word “histrionic” is defined as overly dramatic or emotional, even theatrical. Others may view people with HPD as the life of the party, since they tend to be extroverted and flirtatious, with a flair for the dramatic. But, behind those first impressions, they can also be narcissistic and self-indulgent. Their extreme emotional ups and downs can strain relationships and create instability at hom

کلمه «نمایشی» به عنوان فردی بیش از حد دراماتیک یا احساسی، حتی نمایشی تعریف می‌ شود. دیگران ممکن است افراد مبتلا به اختلال شخصیت نمایشی را افرادی خوش‌ گذران و عیاش بدانند، زیرا آنها تمایل به برونگرایی و عشوه ‌گری دارند و استعدادی برای نمایش‌ های دراماتیک. اما، در پشت آن برداشت‌ های اولیه، آنها می ‌توانند خودشیفته و خودپسند نیز باشند. فراز و نشیب‌ های شدید عاطفی آنها می‌ تواند روابط را تحت فشار قرار دهد و در خانه بی‌ ثباتی ایجاد کند.

درمان اختلال شخصیت نمایشی را همین الان شروع کن!

ما با تیمی از روانشناسان و روانپزشکان متخصص بهترین خدمات را ارائه میدهیم

کلینیک روانشناسی و روانپزشکی روا

تماس و رزرو نوبت

ریشه‌های تاریخی اختلال شخصیت نمایشی

ریشه‌های تاریخی اختلال شخصیت نمایشی به قرن ‌ها پیش برمی‌ گردد، اگرچه دیدگاه‌ های اولیه اغلب این اختلال را اشتباه درک می ‌کردند. در متون قدیمی‌ و حتی آثار داستانی، شخصیت‌ های نمایشی اغلب به عنوان ویژگی‌ های شخصیتی به تصویر کشیده می ‌شدند تا اینکه به عنوان یک نگرانی شناخته شده در مورد سلامت روان در نظر گرفته شوند.

امروزه، پزشکان می‌ دانند که اختلال شخصیت نمایشی یک وضعیت پیچیده سلامت روان است که تحت تاثیر عوامل بیولوژیکی، اجتماعی و محیطی قرار دارد. همچنین با درمان های موثر و مبتنی بر شواهد به افراد کمک می کنند زندگی سالم ‌تری داشته باشند.

اختلال شخصیت نمایشی در مردان و زنان چگونه است؟

تحقیقات نشان می ‌دهد که HPD تقریبا 1 تا 3 درصد از جمعیت عمومی را تحت تاثیر قرار میدهد. این اختلال در زنان بیشتر از مردان شایع است. هیستریونیک در زنان اغلب با افسردگی، اضطراب، اختلالات مصرف مواد و سایر اختلالات شخصیتی همراه است. 

مردان مبتلا به اختلال شخصیت نمایشی اغلب علائمی متفاوت از زنان تجربه می‌ کنند که منجر به تشخیص نادرست مکرر یا تاخیر در تشخیص میشود. پذیرش فرهنگی برخی رفتارها مانند لاف زدن، طغیان ‌های عاطفی یا جلب توجه باعث میشود که این علائم هشدار دهنده به عنوان ویژگی ‌های طبیعی مردانه به جای علائم اختلال شخصیت در نظر گرفته شوند. این غفلت باعث می ‌شود مردان سال‌ها بدون اینکه بدانند مشکل چیست یا چگونه می ‌توانند کمک بگیرند با این بیماری دست و پنجه نرم کنند.

علائم و نشانه‌های اختلال شخصیت نمایشی چیست؟

تشخیص علائم این بیماری مهم است زیرا می‌ تواند باعث پریشانی عاطفی مداوم شده و زندگی روزمره را مختل کند. 8 علامت مهم ابتلا به هیستریونیک عبارتند از:

• ناراحتی وقتی در مرکز توجه نیستند

فرد مبتلا به اختلال شخصیت نمایشی، وقتی دیگران توجه دریافت می ‌کنند، مضطرب یا ناراحت می شود. در یک مهمانی شام، ممکن است مکالمات را مرتبا قطع کند یا برای تغییر جهت تمرکز، درام‌ های کوچکی ایجاد کند. این صرفا لذت بردن از توجه نیست بلکه یک احساس ناراحت ‌کننده و تقریبا وحشت ‌آور از فراموش شدن یا نادیده گرفته شدن است.

• رفتار اغواگرانه یا تحریک ‌آمیز جنسی

این رفتار به صورت معاشقه نامناسب یا تعاملات جنسی در زمینه‌ های مختلف ظاهر میشود. ممکن است کسی در یک جلسه اولیا و مربیان لباسی نامناسب بپوشد، تحریک ‌آمیز عمل کند یا با دوستان شریک زندگی خود رفتار اغواگرانه داشته باشد. 

• احساسات سطحی و سریع متغیر

 ابراز احساسات به سرعت تغییر می‌ کنند و می ‌توانند نمایشی به نظر برسند تا اینکه عمیقا احساس شوند. ممکن است فرد به خاطر یک ناامیدی جزئی به طرز چشمگیری گریه کند، سپس لحظاتی بعد طوری بخندد که انگار هیچ اتفاقی نیفتاده است. ناظران اغلب این نمایش ‌های عاطفی را اغراق‌ آمیز توصیف می‌ کنند زیرا فاقد عمقی که معمولا با احساسات قوی همراه است.

حتما بخوانید همه چیز درباره اسکیزوفرنی: علائم، علت‌ ها و درمان آن

مشاهده مطلب

• استفاده از ظاهر فیزیکی برای جلب توجه

 فراتر از آراستگی یا ترجیحات معمولی، این افراد دغدغه مداومی برای مورد توجه قرار گرفتن از نظر ظاهری دارند. ممکن است کسی روزانه چندین بار لباس عوض کند، به طور وسواس ‌گونه به دنبال تعریف و تمجید باشد یا از نقص ‌های جزئی ظاهری پریشان شود. در محل کار، ممکن است لباس ‌های جلب توجه ‌کننده‌ ای بپوشد. 

• سخنرانی سطحی و بدون جزئیات

مکالمات سطحی و کلی ‌گویی‌های مبهم در این افراد جایگزین اطلاعات خاص می‌ شوند. وقتی از این افراد در مورد آخر هفته ‌اش سوال می‌ شود، ممکن است بگوید شگفت‌انگیز یا باورنکردنی بود بدون ارائه جزئیات واقعی ارائه دهد. آنها قوی و محکم صحبت می ‌کنند اما برای توضیح استدلال پشت آنها همیشه در تلاش هستند.

• بیان اغراق‌ آمیز و تئاتری احساسات

این افراد احساسات خود را با ذوق نمایشی نشان می دهند طوریکه نامتناسب به نظر میرسد. این فرد ممکن است با آغوش ها و رفتارهای غیرمعمول برای دیدار مجدد با دوستان و نزدیکان خود عمل کند. حالات چهره و حرکات آنها مانند یک نمایش به نظر خواهد رسید.

• به راحتی تحت تاثیر دیگران قرار می ‌گیرد

 تلقین‌ پذیری به صورت پذیرش سریع نظرات دیگران یا تحت تاثیر روندهای فعلی قرار گرفتن بدون اعتقاد واقعی در این افراد بسیار رایج است. مثلا ممکن است پس از صحبت با یک نفر، مشتاقانه از یک دیدگاه سیاسی دفاع کند، سپس در مکالمه بعدی کاملا موضع خود را تغییر دهد. آنها برای حفظ باورهای ثابت خود تلاش میکنند.

• تصور صمیمیت بیش از حد در رابطه

 افراد هیستریونیک آشنایان معمولی را به عنوان بهترین دوستان معرفی کرده یا روابط حرفه ‌ای را به عنوان روابطی عمیقا شخصی تفسیر میکنند. مثلا ممکن است فردی پس از دو قرار ملاقات، آرایشگر خود را نزدیک ‌ترین محرم خود بنامد یا بر اساس حداقل تعامل، همکار خود را بهترین دوست فرض کند.

حتما بخوانید کمال گرایی چیست؟ تعریف، علائم، علت ها و درمان آن

مشاهده مطلب

علل و عوامل خطر اختلال شخصیت نمایشی

هیچ علت واحدی برای اختلال شخصیت نمایشی وجود ندارد. محققان معتقدند عوامل متعددی در ایجاد آن نقش دارند که در ادامه شرح داده شده است:

• خانواده و ژنتیک

تحقیقات نشان می ‌دهد که استعداد ژنتیکی ممکن است در بروز این بیماری نقش داشته باشد. افرادی که سابقه خانوادگی بیماری ‌های شخصیتی یا سایر مشکلات سلامت روان دارند، ممکن است در معرض خطر بیشتری باشند.

• اختلال در سیستم مغزی

سیستم نوراپی نفرین مغزی مختل در این افراد با افزایش پاسخگویی ممکن است در شدت احساسات نقش داشته باشد. علاوه بر این تغییراتی در نواحی مغزی مرتبط با تنظیم احساسات و ناهماهنگی در عملکرد نوروترنسمیترهایی مانند سروتونین و دوپامین نیز در این افراد مشاهده شده است.

• تجربیات دوران کودکی

عوامل محیطی و تجربیات اولیه کودکی نیز در ایجاد اختلالات شخصیتی مانند اختلال شخصیت نمایشی مهم هستند. تاثیرات احتمالی عبارتند از:

• آسیب‌ های دوران کودکی
• کودک آزاری
• مراقبت غیرقابل پیش‌ بینی
• رویکردهای فرزند پروری بیش از حد سهل ‌گیرانه

• عوامل رشدی وابسته به جنسیت

پسران اغلب یاد می ‌گیرند که احساسات خود را از طریق عمل یا طنز ابراز کنند تا اینکه آسیب ‌پذیری خود را نشان ندهند. هنجارهای سنتی مردانه، مردان را از ابراز مستقیم احساسات باز می ‌دارد، بنابراین آنها راه‌های دیگری برای ابراز احساسات خود پیدا می ‌کنند.

انتظارات جنسیتی می‌ تواند علائم HPD را در مردان پنهان کند، زیرا جامعه ممکن است لاف زدن را به عنوان اعتماد به نفس تلقی کند تا نشانه ‌ای از یک اختلال.

لازم به ذکر است که همه افرادی که این تجربیات را دارند، به اختلال شخصیت نمایشی مبتلا نمی ‌شوند، اما این عوامل ممکن است احتمال آسیب ‌پذیری را افزایش دهند.

تفاوت شخصیت نمایشی با سایر اختلالات شخصیتی

اختلال شخصیت نمایشی بسیاری از صفات را با سایر اختلالات شخصیتی به صورت مشترک دارد که در ادامه به آن ها میپردازیم:

• اختلال شخصیت مرزی

اختلال شخصیت مرزی و الگوهای شخصیت مرزی اغلب شامل ترس از رها شدن، اختلال در تنظیم عواطف و هویت ناپایدار هستند. هر دو بیماری شامل احساسات قوی هستند، اما شخصیت مرزی معمولا شامل بی ‌ثباتی عاطفی شدید تر، رفتارهای خودآزاری و مشکلات کنترل تکانه است.

• اختلال شخصیت خودشیفته

اختلال شخصیت خودشیفته نیز شامل نیاز به توجه است، اما این افراد بیشتر بر برتری یا تحسین متمرکز هستند تا اطمینان خاطر عاطفی

• اختلال شخصیت ضداجتماعی

اختلال شخصیت ضداجتماعی معمولا حول بی ‌توجهی به قوانین، دستکاری آنها و کاهش همدلی به جای ابراز احساسات متمرکز است.

در جدول زیر می توانید تفاوت سایر اختلالات شخصیتی با شخصیت نمایشی (HPD) را بهتر درک کنید.

اختلال شخصیت نمایشی چگونه تشخیص داده می‌شود؟

HPD از طریق ارزیابی بالینی کامل توسط یک متخصص سلامت روان واجد شرایط تشخیص داده می‌ شود. هیچ آزمایش خون و اسکن مغزی برای مشخص شدن این اختلال وجود ندارد. تشخیص شامل بررسی دقیق سابقه، علائم، الگوهای رفتاری و چگونگی تاثیر این الگوها بر زندگی فرد در حوزه‌های مختلف است. 

متخصصان سلامت روان ممکن است از ابزارهای تشخیصی ساختاریافته مانند مصاحبه بالینی ساختاریافته  DSM-5 برای اختلالات شخصیتی استفاده کنند که چارچوبی سیستماتیک برای ارزیابی ارائه می ‌دهد.

معیارهای خود گزارشی مانند پرسشنامه تشخیص شخصیت-4 (PDQ-4) یا پرسشنامه چند محوری بالینی میلون (MCMI-IV ) می‌ توانند فرآیند مصاحبه را تکمیل کنند. همپوشانی با اختلال شخصیت مرزی، اختلال شخصیت خودشیفته و اختلال دوقطبی باعث دشواری در تشخیص می شود.

روش های درمان اختلال شخصیت نمایشی

اختلال شخصیت نمایشی بدون مداخله برطرف نمی ‌شود. اما با درمان مناسب، نه فقط در علائم بلکه در هویت، روابط و ظرفیت ارتباط نیز تفاوت ها محسوسی ایجاد خواهد شد. درمان ‌های مبتنی بر شواهد که برای اختلال شخصیت نمایشی موثر هستند عبارتند از:

• رفتاردرمانی دیالکتیکی (DBT)

بطور خاص این روش برای پرداختن به اختلال تنظیم هیجانی، تکانشگری و بی‌ ثباتی بین فردی طراحی شده است.

• درمان شناختی رفتاری (CBT)

CBT به شناسایی و تغییر الگوهای فکری تحریف ‌شده‌ای که باعث رفتار توجه ‌طلبانه می شود، کمک می ‌کند.

• حساسیت زدایی منظم با حرکات چشم (EMDR)

به آسیب‌ های اساسی که الگوهای اختلال شخصیت نمایشی را تغذیه می ‌کنند، پرداخته و به درمان آن کمک می کند.

• سیستم‌ های درون خانواده (IFS)

بخش‌ های درونی فرد که یاد گرفته ‌اند به عنوان یک استراتژی بقا به دنبال توجه باشند را بررسی می ‌کند.

• گشتالت درمانی

گشتالت درمانی با آگاهی از لحظه حال و ابراز وجود واقعی به درمان این اختلال کمک می کند.

• درمان فردی و گروهی

درمان فردی و گروهی به ویژه در درمان HPD موثر است زیرا پویایی گروه، آزمایشگاهی در لحظه برای تمرین مهارت ‌های جدید ارتباطی ایجاد می ‌کند.

• درمان شناختی-تحلیلی (CAT)

CAT یکی دیگر از روش‌های درمانی مبتنی بر گفتگو است که بر مشکلات رابطه‌ای تمرکز دارد. در این روش  شما و درمانگرتان به تجربیات گذشته نگاه می ‌کنید تا بفهمید مشکلات فعلی شما از کجا ناشی میشوند و به درک متقابلی از آنچه می‌خواهید روی آن کار کنید، میرسید.

چرا روابط با افراد نمایشی چالش برانگیز است؟

علائم HPD که می ‌توانند از خفیف تا شدید متغیر باشند، اغلب در زندگی روزمره، کار و مدرسه اختلال ایجاد می ‌کنند. سایر مشکلات سلامت روان نیز ممکن است وجود داشته باشند، مانند افسردگی، اضطراب یا سوء مصرف مواد.

حتما بخوانید کلینیک فوق تخصصی درمان افسردگی در تهران + معرفی دکترها

مشاهده خدمت

حتما بخوانید کلینیک فوق تخصصی درمان اضطراب در تهران + معرفی پزشکان

مشاهده خدمت

افراد مبتلا به شخصیت نمایشی حتی ممکن است به امید جلب توجه، تهدید یا اقدام به خودکشی کنند. علاوه بر این، ویژگی‌ های مختلف HPD می‌ تواند روابط را پیچیده کند. این ویژگی‌ها عبارتند از:

• شدت و نوسانات عاطفی
• نیاز به تایید مداوم
• تمایل به تشدید درام
• احتمال وابستگی متقابل
• دشواری در پذیرش بازخورد یا انتقاد

هنگامیکه یکی از عزیزان شما مبتلا به HPD است، هدایت روابط اغلب دشوار است. حتی حمایت ساده از کسی به این بیماری مبتلا است یا با اختلال شخصیت نمایشی در محیط شما زندگی می‌ کند (مانند یک همکار) می‌ تواند چالش برانگیز باشد.

مدیریت فراز و نشیب ‌های چشمگیر آنها حتی ممکن است منجر به خستگی عاطفی شود. به همین دلیل است که تمرین مراقبت از خود و تعیین مرزها به جای سرزنش بسیار مهم است.

آیا دارو درمانی تاثیری در بهبود اختلال شخصیت نمایشی دارد؟

هیچ دارویی بطور خاص HPD یا ویژگی‌ های اصلی شخصیت آن را درمان نمیکند. دارو درمانی فقط به مدیریت بیماری ‌های همراه مانند افسردگی یا اضطراب که اغلب با اختلالات شخصیتی همراه هستند، کمک خواهد کرد.

داروهای ضد افسردگی یا ضد اضطراب می‌ توانند شدت علائم را کاهش داده و مشارکت در درمان را آسان‌ تر کنند، اما به الگوهای اساسی بیان احساسات و پویایی روابط نمی‌ پردازند. روانپزشک یا پزشک باید با درمانگر ارتباط نزدیک داشته باشد تا مشخص شود داروها از برنامه درمانی کلی شما پشتیبانی می کنند یا خیر.

نحوه بروز علائم اختلال شخصیت نمایشی در زندگی روزمره

فرد مبتلا به هیستریونیک ممکن است با وظایفی که نیاز به تمرکز پایدار یا تجزیه و تحلیل دقیق دارند، مشکل داشته باشد و در عوض به سمت نقش‌ هایی با تعامل اجتماعی و بازخورد فوری گرایش پیدا کند. آنها ممکن است با سرپرستانی که دائما از او تعریف و تمجید نمی ‌کنند، مشکل پیدا کنند.

در روابط عاشقانه، نیاز به اطمینان خاطر می‌ تواند برای شریک عاطفی خسته‌ کننده باشد. ممکن است کسی به تاییدهای روزانه متعدد عشق نیاز داشته باشد و وقتی شریک زندگی ‌اش نیاز به تنهایی دارد، ناراحت شود. 

موقعیت ‌های اجتماعی مختلف تضاد بین رفتار بیرونی و تجربه درونی را آشکار می‌ کنند. در حالیکه فرد مبتلا به اختلال شخصیت نمایشی ممکن است با اعتماد به نفس و اجتماعی به نظر برسد، اغلب ترس از طرد شدن او را به حرکت وا می دارد. ابراز احساسات نمایشی و رفتارهای جلب توجه کننده، تلاش‌ هایی برای مدیریت اضطراب ناشی از بی‌ اهمیت بودن یا دوست ‌داشتنی نبودن هستند.

آیا میتوان از اختلال شخصیت نمایشی پیشگیری کرد؟

از آنجاییکه علت خاص اختلال شخصیت نمایشی ناشناخته است اما اعتقاد بر این است که تا حد زیادی ژنتیکی است بنابراین در حال حاضر راهی قطعی برای پیشگیری از این بیماری وجود ندارد.

اما هرچه زودتر تشخیص داده شود، درمان آن موثرتر است، به همین دلیل غربالگری سلامت روان برای هر کسی که با علائم اختلال شخصیت نمایشی یا سایر بیماری ‌های روانی مواجه است، بسیار حیاتی است.

عوارض احتمالی اختلال شخصیت نمایشی چیست؟

اختلال نمایشی میتواند علائم مختلفی ایجاد کند که در زندگی روزمره اختلال ایجاد می‌ کند. همچنین می‌ تواند شما را در معرض خطر بیشتری برای سایر اختلالات روانی مانند افسردگی، اعتیاد به الکل و مواد مخدر قرار دهد. سایر اختلالات روانی که در افراد مبتلا به اختلال شخصیت نمایشی شایع ‌تر هستند عبارتند از:

• اختلالات تبدیلی

اختلال تبدیلی زمانی رخ میدهد که شما عملکرد برخی یا تمام سیستم عصبی خود را با وجود عدم آسیب جسمی یا ساختاری از دست می ‌دهید. اعتقاد بر این است که این اختلال روان‌ تنی است، اما می ‌تواند به عنوان یک اختلال جسمی بروز کند.

• اختلال پانیک

اختلال پانیک شامل یک پاسخ حاد جنگ یا گریز به یک موقعیت غیر تهدیدآمیز یا فقط با تهدید خفیف است.

حتما بخوانید استرس و اضطراب جنگ؛ نحوه کنترل و درمان (راهنمای جامع)

مشاهده مطلب

• اختلال علائم جسمی

اختلال علائم جسمی زمانی اتفاق می ‌افتد که شما به طور وسواس ‌گونه‌ای روی بیماری‌ ها یا علائم جسمی جزئی تمرکز میکنید تا جایی که در فعالیت‌ های روزمره زندگی شما چالش ایجاد می ‌کند.

اختلال شخصیت نمایشی چگونه بر روابط عاشقانه تاثیر میگذارد؟

روابط عاشقانه برای افراد مبتلا چالش برانگیز است زیرا نیازهای عاطفی، جستجوی اطمینان خاطر یا ترس از نادیده گرفته شدن، باعث ایجاد تعارض مداوم میشود. برخی از افراد ممکن است در اوایل روابط به شدت وابسته شوند یا با گذشت زمان با مرزها، ارتباطات و تعادل عاطفی دست و پنجه نرم کنند.

آیا استرس می‌ تواند علائم HPD را بدتر کند؟

بله، رویداد های استرس ‌زا مانند جدایی، تغییر شغل، مشکلات مالی یا درگیری خانوادگی ممکن است واکنش‌ های عاطفی را افزایش داده و علائم را قابل توجه‌ تر کند. در دوره‌ های استرس بالا، برخی از افراد ممکن است از نظر عاطفی واکنش‌ پذیرتر شده یا درگیر رفتارهایی با هدف جستجوی اطمینان خاطر یا حمایت شوند.

چگونه می‌ توان از فرد مبتلا به HPD حمایت کرد؟

حمایت زمانی بهترین نتیجه را می‌ دهد که افراد نزدیک فرد مبتلا، ارتباطات سالم را تشویق کنند، مرزهای روشن را حفظ کنند و از تقویت الگوهای ارتباطی مضر خودداری نمایند. اعضای خانواده همچنین میتوانند از آموزش و مشاوره برای درک بهتر نیازهای عاطفی و در عین حال محافظت از خود بهره‌ مند شوند.

آیا اختلال شخصیت نمایشی یک بیماری دائمی است؟

اگرچه الگوهای شخصیتی اغلب در طول سال‌ های متمادی ایجاد می‌ شوند، اما این بدان معنا نیست که تغییر غیرممکن است. بسیاری از افراد از طریق درمان، خودآگاهی و حمایت طولانی مدت، بهبودی را تجربه میکنند. یادگیری مهارت ‌های مقابله ‌ای سالم ‌تر و الگوهای ارتباطی می‌ تواند در طول زمان تغییرات معناداری ایجاد کند.

پیش‌آگهی اختلال شخصیت نمایشی چیست؟

اگرچه در حال حاضر هیچ درمان دائمی برای اختلال شخصیت نمایشی وجود ندارد، اما این بیماری را می ‌توان با دارو و درمان مدیریت کرد. در کلینیک تخصصی روا بیمارانی که برای اختلال شخصیت نمایشی به دنبال کمک هستند، یک برنامه درمانی موثر دریافت می ‌کنند تا زندگی شاد و پرباری داشته باشند.

درمان اختلال شخصیت نمایشی در محیطی امن و راحت؟

بدون نگرانی و با یک تماس، روند درمانی خود را شروع کنید!

کلینیک روانشناسی و روانپزشکی روا

تماس و رزرو نوبت

درمان های تخصصی چگونه باعث بهبود علائم اختلال شخصیت نمایشی می شوند؟

با درمان های تخصصی،  مدیریت علائم و داشتن یک زندگی کامل و متعادل بسیاری از افرادی که با HPD زندگی می ‌کنند موارد زیر را تجربه می کنند:

• احساسات پایدارتر
• روابط بهتر
• کاهش رفتارهای جلب توجه
• آگاهی عاطفی بیشتر
• بهبود کیفیت زندگی

افرادی که به راحتی تحت تاثیر دیگران قرار میگیرند، از طریق کمک های درمانگر یاد می گیرند مرزهای قوی‌ تری تعیین کنند و مهارت‌ های تصمیم ‌گیری را توسعه دهند.

چگونه بفهمیم به HPD مبتلا هستیم؟

اغلب برای فردی که از HPD رنج می‌ برد، پذیرش آن دشوار است. کلید تشخیص اینکه آیا شخصیت نمایشی دارید یا خیر، بررسی روابط اجتماعی و عاشقانه شماست. به دنبال شواهدی از چرخه روابط نمایشی باشید. فرد مبتلا به اختلال نمایشی اغلب به دلیل نیاز به توجه مداوم یا اطمینان خاطر مداوم از دوستان یا شرکای خود، دوستی‌ ها، ازدواج‌ یا سایر روابط را خراب می کند.

زمانی که فرد مبتلا به HPD از خود می‌ پرسد که چرا نمیتواند هیچ رابطه محکمی برقرار کند، این امر منجر به افسردگی یا اضطراب شدید می ‌شود. اگر متوجه شدید که دائما از یک دوستی یا رابطه به رابطه دیگر می ‌پرید و این منجر به دوره‌های افسردگی می‌ شود احتمالا به این اختلال مبتلا هستید. 

چه زمانی برای HPD از متخصص کمک بگیریم؟

زندگی با اختلال شخصیت نمایشی یا دوست داشتن کسی که این اختلال را دارد، می‌ تواند با چالش ‌ها و فرصت ‌های زیادی برای رشد همراه باشد. درمان زودهنگام و حمایت جامع می ‌تواند تفاوت قابل توجهی ایجاد کند. اگر علائم بیماری در کار، زندگی یا روابط تداخل ایجاد کند، حمایت حرفه‌ای حتما برای شما لازم است. اگر موارد زیر را مشاهده کردید به دنبال کمک تخصصی باشید:

• نیاز مداوم به اطمینان خاطر
• مشکل در حفظ روابط
• واکنش‌ های عاطفی شدید
• احساس طرد شدن مکرر
• رفتارهایی که عمدتا برای جلب توجه استفاده میشوند
• احساس غرق شدن در احساسات

سوالات متداول

پرتکرارترین پرسش ها در این رابطه عبارتند از:

1. آیا ممکن است اختلال HPD همزمان با سایر بیماری‌های روانی رخ ‌دهد؟

اغلب اوقات اختلال شخصیت نمایشی معمولا با افسردگی، اضطراب، اختلال دوقطبی، اختلال شخصیت مرزی و اختلالات مصرف مواد همزمان رخ می ‌دهد. 

2. آیا اختلال شخصیت نمایشی کاملا قابل درمان است؟

در حالیکه تحقیقات قبلی فرض میکردند که اختلال شخصیت نمایشی مقاوم به درمان است اما علائم این اختلال با روان ‌درمانی بهبود می یابد. مطالعه اخیر نشان می ‌دهد که ایجاد یک رابطه باکیفیت با یک درمانگر مجرب میتواند نتایج بهتری به دنبال داشته باشد. 

3. درمان اختلال شخصیت نمایشی چقدر طول می ‌کشد؟

اختلالات شخصیت برای درمان به زمان نیاز دارند زیرا برنامه‌ های کوتاه‌ مدت به ندرت نتایج ماندگاری ایجاد می ‌کنند. حداقل شش ماه زمان لازم است تا افراد مبتلا مهارت ‌های جدید را در موقعیت‌ های واقعی زندگی تمرین کنند و به جای تثبیت موقت، بهبودی پایدار ایجاد کنند.

4. آیا HPD در گروه‌های خاصی از افراد شایع ‌تر است؟

در جمعیت عمومی HPD نسبتا نادر تلقی می ‌شود و محققان بر این باورند که انتظارات فرهنگی، نقش‌ های جنسیتی، تجربیات اجتماعی و دسترسی به مراقبت‌ های بهداشت روان بر میزان بروز علائم تاثیر میگذارند.

5. آیا درمان ها واقعا برای اختلال شخصیت نمایشی موثر هستند؟

بله، به ویژه رویکردهایی مانند رفتار درمانی دیالکتیکی (DBT) و رفتار درمانی شناختی (CBT) موثر هستند زیرا این روش‌ های درمانی به افراد کمک می ‌کنند تا مهارت‌ های عاطفی بهتری را توسعه دهند، روابط را بهبود بخشند و حس پایدارتری از عزت نفس ایجاد کنند.