اختلال شخصیت مرزی چیست؟
اختلال شخصیت مرزی یا Borderline personality disorder-BPD یک اختلال روانشناختی است که علائمی مانند ناپایداری روابط، هیجانات در رفتار، ترس از طرد شدن، اختلالات هویتی همراه است.
وبگاه اینترنتی مایوکلینیک آمریکا در همین رابطه اینگونه بیان میکند:
“Borderline personality disorder is a mental health condition that affects the way people feel about themselves and others, making it hard to function in everyday life. It includes a pattern of unstable, intense relationships, as well as impulsiveness and an unhealthy way of seeing themselves. Impulsiveness involves having extreme emotions and acting or doing things without thinking about them first.”
اختلال شخصیت مرزی یک بیماری روانی است که بر احساس فرد نسبت به خود و دیگران تاثیر گذاشته و عملکرد وی در زندگی روزمره را دشوار میکند. این اختلال شامل الگویی از روابط ناپایدار و پرتنش و همچنین رفتارهای تکانشی و نگاهی ناسالم به (زندگی) خود است. تکانشگری به معنای داشتن هیجان های شدید و انجام کارها بدون فکر کردن به عواقب آنها است.
“People with borderline personality disorder have a strong fear of abandonment or being left alone. Even though they want to have loving and lasting relationships, the fear of being abandoned often leads to mood swings and anger. It also leads to impulsiveness and self-injury that may push others away.”
افراد مبتلا به اختلال شخصیت مرزی ترس شدیدی از ترک شدن یا تنها ماندن دارند. آنها با وجود اینکه به دنبال آن هستند تا روابطی دوستانه/عاشقانه و بلند مدت داشته باشند اما ترس از ترک شدن اغلب، باعث نوسانات خلقی و عصبانیت در آنها می شود. این اختلال باعث تکانشگری و خودآزار رسانی نیز می شود که همین ویژگی خود باعث رانده شدن دیگران از این افراد میشود.
علائم و نشانه های اختلال شخصیت مرزی
مهمترین علامت ها و نشانه های افراد مبتلا به اختلال شخصیت مرزی عبارتند از:
- ترس از طرد شدن
- عزت نفس پایین
- ناپایداری عاطفی
- عصبانیت های انفجاری
- روابط ناپایدار
- تصمیم گیری های تکانشی
- خود آسیب زنی
- احساس تهی یا خالی بودن
- مشکلات هویتی
در ادامه با ما همراه باشید تا هریک از این علائم را بیشتر توضیح دهیم.
1. ترس از طرد شدن (ترک شدن)
ترس از طرد شدن یکی از علامت های اصلی اختلال شخصیت مرزی است که به تجربه های ترک در دوران کودکی بر میگردد. افراد مبتلا به اختلال شخصیت مرزی به دلیل از دست دادن مراقب یا داشتن مراقب غیرقابل دسترس و غیر پاسخگو به نیازهایشان همواره ترس از دست دادن افراد و تنها ماندن را دارند.
مطالعات نشان داده است که آنها این الگوی ارتباطی و ترس را در روابط دیگر خودشان نیز نشان می دهند (روابط عاطفی زوجی، دوستی های معمولی، کار و غیره).
2. عزت نفس پایین
حس ارزشمندی پایین در افراد با اختلال شخصیت مرزی باعث می شود تا معمولا نسبت به خود رفتارهای آسیب زا داشته باشند. آنها مواردی شامل موارد زیر را نیز دارند:
- اعتماد به نفس ضعیف در موقعیت های اجتماعی
- دشواری در بیان خواسته ها
- جلب توجه دیگران
- احساس کنترل نداشتن روی زندگی خود
- مقایسه های اجتماعی فراوان و خودسرزنشگرانه
- نگرانی و شک کردن به قابلیت های خود
- عدم تمایل در قبول ستایش شدن از سوی دیگران
- نبود مرز در روابط
- حس خطاکار بودن
نکته: فرد اختلال شخصیت مرزی الزاما همه این موارد را ندارد و امکان دارد فرد برخی از این موارد را داشته باشد.
3. ناپایداری شدید عاطفی
اگر از اطرافیان افراد مبتلا به اختلال شخصیت مرزی بپرسید که ویژگی شاخص آنها چیست، قطعا خواهند گفت که از نظر هیجانی بسیار تحریک پذیر، حساس، زودرنج و بالا و پایین زیادی دارند.
نوسان در انرژی روانی (نوسان خُلق) در افراد با اختلال شخصیت مرزی گاهی دقیقه ای است. آنها در یک دقیقه عالی هستند و امکان دارد که ناگهان برآشفته یا عصبی شوند. زندگی با افراد با شخصیت مرزی پر از ترس و دلهره از انفجارهای رفتاری ناگهانی در موقعیت های مختلف اجتماعی است.
4. عصبانیت انفجاری
عصبانیت در افراد اختلال شخصیت مرزی ناگهانی و انفجاری است. گاهی موضوع آن قدری جدی نیست که فرد بخواهد نسبت به آن واکنش نشان دهد و درواقع، عصبانیتی بی مورد است. گاهی شاید موضوع عصبانی کننده باشد اما نیازی به آن شدتی ندارد که فرد اختلال شخصیت مرزی از خود نشان می دهد. پس هم موقعیت عصبانیت مهم است و هم مقدار آن.
یکی دیگر از جنبه های خشونت این افراد، مدت زمان آن است. آنها معمولا برخوردی نشخوارگونه و وسواسی با عصبانیتشان دارند و به راحتی رهایش نمی کنند. از جمله اشکال عصبانیت افراد شخصیت مرزی می تواند به شکل زیر باشد:
- خشونت فیزیکی
- طعنه و کنایه
- داد و فریاد/جیغ زدن
5. روابط ناپایدار
یکی از علامت های شایع افراد متاهل با اختلال شخصیت مرزی (هم مرد و هم زن) احتمال روابط خارج از ازدواج و خیانت است. این نکته در مجردها به صورت روابط متعدد و غیرعمیق (از نظر احساسی) است.
ایده آل سازی دیگری و سقوط آن از ویژگی های بارز افراد اختلال شخصیت مرزی است. وبگاه کلینیک Private Therapy در همین رابطه این گونه می نویسد:
“The person with BPD will meet a new partner or love interest and throw themselves wholeheartedly into the relationship. But as soon as something negative arises, like criticism or maybe a misplaced comment that triggers any one of those things we’ve already covered such as Abandonment, Emotional Instability, Explosive and internalized Anger. Conflict then ensues, which shift the perception of this once idealized person. And so now, they’re devalued to the extent you think there is nothing good about this person you were idolizing.”
فرد مبتلا به اختلال شخصیت مرزی با شریک عاطفی یا فرد مورد علاقه جدیدی آشنا میشود و با تمام وجود وارد آن رابطه میشود. اما به محض اینکه اتفاقی منفی رخ دهد، مثل انتقاد یا شاید حرفی نابجا که هر یک از همان مواردی را که پیشتر بررسی کردیم برمی انگیزد، مانند ترس از رها شدن، بی ثباتی هیجانی، خشم انفجاری و درونیشده. آنگاه کشمکش آغاز میشود که نگرش فرد را نسبت به این شخصی که در ذهن خود ایده آل گرایی کرده بود، تغییر میدهد. و حالا، این فرد تا آن حد بی ارزش میشود که فکر میکنید هیچ نکته خوبی در این شخصی که او را میپرستیدید وجود ندارد.
6. تصمیمگیری و انتخاب های تکانشی
افراد با شخصیت اختلال مرزی معمولا عجله ای تصمیم میگیرند. آنها به جوانب کاری که می خواهند انجام دهند فکر نمیکنند . نه تنها به جوانب کارها فکر نمی کنند بلکه به عواقب رفتارها و تصمیم های درست یا اشتباه خود نیز معمولا فکر نمی کنند.
خانواده های این افراد عموما این گونه بیان میکنند که «اساسا توجهی به درس گرفتن از گذشته یا آینده نگری ندارند».
چنین روند تکانشگرانه ای مختص زمینه های شغلی و اقتصادی نیست و تقریبا در تمام حوزه های زندگی خود را نشان می دهد. برای نمونه، فرد تصمیمی را در این باره می گیرد که از همسرش جدا شود؛ خانه اش را بفروشد؛ به مواد رو بیاورد؛ طلاق بگیرد و غیره.
7. آسیب زدن به خود
آسیب زدن به خود در افراد مبتلا به شخصیت مرزی معمولا روی بدن است. منظور از این عنوان خودکشی نیست. خودکشی مقوله ای متمایزتر است. با این وجود، خود زنی (غیر خودکشی) در افراد شخصیت مرزی در اشکال زیر معمولا ظاهر می شود:
- خط زدن (با چاقو یا هر چیز تیز و بُرندهای)
- سوزاندن
- سوزن فرو کردن در خود
- خراش های عمیق و شدید روی بدن
- تهدید به خودکشی
- رفتارهای بی بندوبارانه و روابط جنسی محافظت نشده
- سوء مصرف مواد
- خوردن مواد غیرمغذی و مضر
- گرسنگی کشیدن های افراطی
- رانندگی پرخطر
نکته: هر نوع خودزنی (غیرخودکشی) ناشی از ابتلا به شخصیت مرزی نیست. مثلا: اختلالات و مشکلات دلبستگی نا ایمن، جدایی و انزوا در دوران کودکی، بی توجهی عاطفی، سوء استفاده های جنسی و تجربه حالات روانی تجزیه ای نیز با خودزنی های غیرخودکشی مرتبط هستند.
8. احساس مزمن خالی یا تُهی بودن
احساس خالی بودن یکی از رایج ترین علائمی است که مراجعین با اختلال شخصیت مرزی راجع به آن صحبت می کنند. آنها نسبت به افکار درون ذهنشان، کارهایشان، آینده و گذشته فکری ندارند و نسبت به احساساتشان حس دوری و بریدگی دارند.
البته در مواقعی شاهد نوع دیگری از علامت ها در اختلال شخصیت مرزی هستیم که نشانه احساس تهی بودن است اما در قالب دیگری خودش را نشان می دهد. جدول زیر نمونه ای از احساسات مرتبط با تهی بودن است.
- تنهایی
- نارضایتی
- غمگینی
- بی حوصلگی
- بی تفاوتی
- قطع ارتباط
از همین رو است که باید نسبت به خطر خودکشی در افراد شخصیت مرزی حساسیت بالایی داشته باشیم.
9. مشکلات هویتی
راهنمای تشخیصی و آماری اختلالات روانی (DSM-5) که توسط انجمن روانپزشکی آمریکا منتشر شده است، مشکلات هویتی را از مهمترین نشانه ها در افراد با شخصیت مرزی می داند و آن را اینگونه توصیف میکند:
“Markedly and persistently unstable self-image or sense of self”
«فرد مبتلا به [اختلال شخصیت مرزی] به شکلی قابل توجه و پایدار دارای تصویر یا درکی متزلزل از خود است.»
هویت مجموعه ای است از:
1) باورها و نگرش ها
2) درک فرد از توانایی ها، هوش و خودارزشمندی
3) شیوه رفتار با مسائل
4) شخصیت و خلق و خو
5) عقاید
6) نقشی است که فرد در اجتماع بر عهده دارد.
افراد BDP دارای نقص جدی در موارد ذکر شده در بالا هستند. آنها به صورت مداوم باورهایشان تغییر می کند. یک روز راست و روز دیگر چپ هستند. روزی ورزشکار و روز دیگر اهل مطالعه هستند. روزی بیکار و روز دیگر برای مهندسی تلاش می کنند. طرفداری های آتشی از گروه ها و جناح های مختلف سیاسی و اجتماعی دارند. سردرگم هستند و هر بار خود را در یک جایگاه خاص و جدید می بینند. درنهایت نیز بعد از مدت کوتاهی آن را رها می کنند. مسئله ای که در شغل، تحصیل، روابط و مدیریت مالی آنها واضح است.
10. سایر اختلالات همزمان با اختلال شخصیت مرزی
اختلال شخصیت مرزی معمولا این گونه است که به تنهایی بروز نمیکند و برخی اختلالات روانشناختی دیگر نیز همراه آن وجود دارند. در این میان، برخی اختلالات روانشناختی شانس همراهی بیشتری را با اختلال شخصیت مرزی دارند که از جمله آنها موارد زیر است theprivatetherapyclinic:
- اختلالات دسته افسردگی اساسی
- اختلالات دسته اضطرابی
- اختلالات دسته خوردن
- اختلالات دسته سوء مصرف مواد و اعتیاد
- اختلالات دسته افسردگی دوقطبی
- اختلالات خواب
- اختلال نقص توجه-بیش فعالی (ADHD)
- سایر اختلالات شخصیت از جمله شخصیت نمایشی و خودشیفته
نحوه تشخیص اختلال شخصیت مرزی
روش ها و ابزارهای مختلفی برای کمک به تشخیص اختلال شخصیت مرزی وجود دارد که در چند دسته مختلف طبقه بندی میشوند. به صورت کلی می توان با سه روش زیر به تشخیص شخصیت مرزی پرداخت:
| ابزار | توصیف |
| مصاحبه بالینی | مصاحبه بالینی توسط مصاحبه گری ماهر و آموزش دیده در حوزه اختلال شخصیت مرزی انجام می شود. |
| ابزارهای نوروفیزیولوژی | از جمله ابزارهای تشخیصی کمکی در این حوزه نقشه مغزی یا QEEG است. |
| آزمون های شناختی | ابزارهایی کمکی در بررسی و ارزیابی توانایی های ذهنی و شناختی افراد BPD |
در ادامه هریک را بیشتر بررسی میکنیم.
1. مصاحبه بالینی برای تشخیص اختلال شخصیت مرزی
مصاحبه بالینی شامل نشستی تخصصی با فرد بیمار است که توسط روانپزشک یا روانشناس آموزش دیده در حوزه اختلالات روانشناختی انجام میشود. مصاحبه گر با توجه به معیارهای بالینی که شخص مراجعه کننده بیان میکند، علائم و نشانه ها را بررسی میکند.
در مواردی که مصاحبه گر با شرایط پیچیده تری رو به رو است یا نیاز به ارزیابی های دقیق تر با استفاده از ابزارهای ارزیابی دارد، ممکن است که از ابزارهای کمکی از جمله ابزارهای مبتنی بر مصاحبه بالینی بهره ببرد.
2. نقشۀ مغزی (QEEG) برای تشخیص شخصیت مرزی
QEEG یا نقشه مغزی یکی از بروزترین ابزارها در کمک به شناخت عملکرد سیستم عصبی افراد با اختلال شخصیت مرزی برای متخصصان سلامت روان است. متخصصان سلامت روان با بهره گیری از الگوهای قابل مشاهده در نقشه مغزی نسبت به شیوه کار مسیرهای عصبی فرد شخصیت مرزی آگاه می شوند.
– کاربرد و مزیت های نقشه مغزی در شخصیت مرزی
استفاده از نقشه مغزی برای متخصص روان شناسی یا روانپزشکی مزیت هایی دارد:
- بررسی عملکرد نواحی مغزی اصلی درگیر در اختلال شخصیت مرزی
- بررسی و تشخیص اختلالات روانشناختی همزمان با اختلال شخصیت مرزی مانند اضطراب، دوقطبی و …
همچنین بخوانید:
3. آزمون های شناختی (Cognitive Assessment)
تا زمان حال، ابزارهای شناختی کمی برای شناخت صرف خود اختلال شخصیت مرزی طراحی و اجرا شده اند. با این حال، از آنجایی که افراد مبتلا به اختلال شخصیت مرزی دارای مشکلات عدیده ای در توانایی های ذهنی شناختی خود هستند، بهره گیری از ابزارهای تشخیصی و همچنین درمان شناختی، بسیار کمک کننده است.
این ابزارها توانایی ارزیابی دقیقی را در بررسی توانایی های زیر به ما می دهند:
- توجه و تمرکز
- حافظه
- قضاوت و تصمیم گیری
- بازداری و مقاومت رفتاری
- حل مسئله
- نظریه ذهن (توانایی تشخیص نیت و قصد دیگران)
- انعطاف ذهنی و رفتاری
- تنظیم هیجان
علت های اختلال شخصیت مرزی
به صورت کلی دو علت برای اختلال شخصیت مرزی ذکر می شود:
- ژنتیک
- عوامل محیطی
در ادامه هریک را توضیح خواهیم داد.
1. تاثیر ژنتیک در اختلال شخصیت مرزی
مطالعات نشان دادهاند که ژنتیک در ابتلا به اختلال شخصیت مرزی نقش دارد. پژوهش های موجود حاکی از آن است که در میان بستگان افراد مبتلا به این اختلال، سابقهی شخصیت مرزی دیده میشود. مطالعات انجام شده روی دوقلوهای همسان نیز از این فرضیه پشتیبانی میکنند.
2. تاثیر عوامل محیطی در اختلال شخصیت مرزی
مطالعات نشان دادهاند که یکی از عوامل محیطی تاثیرگذار در ابتلا به اختلال شخصیت مرزی، نقش مادر یا مراقب اصلی کودک در سال های ابتدای زندگی است. مادرانی که از نظر عاطفی در دسترس نیستند، یا در پاسخ به نیازهای کودک رفتاری دوسوگرایانه و ناپاسخگو دارند، تاثیری منفی بر رشد مسیرهای عصبی مربوط به تنظیم هیجان در دوران کودکی میگذارند.
در چنین شرایطی، کودک الگویی از یک مراقب در دسترس و پاسخگو را درون خود شکل نمیدهد و به همین دلیل نمیتواند به درکی درست و پایدار از خویشتن پیدا کند. همین مسئله به شکلگیری الگوی ارتباطی ناسالم و ناایمن (دلبستگی ناایمن) در کودک منجر میشود. الگویی که در سال های بعد، خود را در شکل نوسانات رفتاری و هیجانی نمایان میکند.
زنگ خطر اختلال شخصیت مرزی: خودکشی
خودزنی و خودکشی یکی از جدی ترین مشکلات روانشناختی هستند که نیاز به توجه ویژه دارند. در بسیاری مواقع پیش می آید که فرد با شخصیت مرزی رو به تهدیدهای نمایشی برای خودکشی می آورد. اطرافیان در این حالت، معمولا تهدیدهای او را به حالت های جلب توجه و نمایشی ربط می دهند و توجهی به آن نمی کنند. بااینحال، نکته مهم این است که این افراد به همان میزان که امکان دارد برای جلب توجه تهدید به خودکشی کنند، به همان میزان نیز تکانشگر و دارای نوسان خلقی و رفتاری هستند. آنها احتمالا تحت تاثیر چنین نقص هایی اقدام به خودکشی کنند.
موارد و نکات مهم برای فردی که تهدید به خودکشی کرده است:
- حتما باید تهدید را جدی گرفت.
- سعی کنید او را تنها نگذارید.
- ابزارهای تیز را از دسترس خارج کنید.
- داروها و قرص های خطرناک را از دسترس خارج کنید.
- سعی کنید آرامش خود را حفظ کنید و از ایجاد تنش خودداری کنید.
- در اولین فرصت با 123 (اورژانس اجتماعی) یا 115 (اورژانس بیمارستانی) و موضوع را برای اقدام درست اطلاع دهید.
- برای دریافت کمک های روانشناسی یا روانپزشکی لازم است تا حتما به روانپزشک (جهت دارودرمانی) و روانشناس (جلسات مشاوره و رواندرمانی) مراجعه شود.
موارد و نکات مهم برای فردی که اقدام به خودکشی کرده است:
- در اولین گام نباید بترسید و دست و پای خودتان را گم کنید.
- بررسی کنید که فرد با چه روشی خودکشی کرده است.
- بلافاصله با اورژانس اجتماعی یا پزشکی تماس بگیرید و موضوع را اطلاع دهید.
- حتما باید تا رسیدن اورژانس اقدامات پیشگیرانه و کمکی را برای فرد براساس راهنمایی های اورژانس انجام دهید.
روش های درمان اختلال شخصیت مرزی
درمان اختلال شخصیت مرزی همانند هر اختلال روانشناختی دیگری نیازمند رویکردی چند بعدی است. مراقبت چند بعدی در مبتلایان شخصیت مرزی باعث بهبود سریع و پایدارتری می شود به گونه ای که فرد را می توان سریع تر و راحت تر از حمله های دوره ای نوسانات خلقی و رفتاری نجات داد.
از روش های درمانی برای مشکل شخصیت مرزی میتوان به موارد زیر اشاره کرد.
- دارو درمانی
- روان درمانی
- درمان های تحریک مغزی
در ادامه هریک را بیشتر توضیح خواهیم داد.
1. دارو درمانی
اینکه برای درمان اختلال شخصیت مرزی نیاز به دارو دارید یا خیر بر عهده روانپزشک و فرد متخصص است و به هیچ عنوان نباید به صورت خودسرانه، شروع به مصرف دارو نمایید.
از جمله داروهایی که برای شخصیت مرزی به کار می رود:
- داروهای تثبیت کننده خلق (مثل لاموتریژین، دپاکین، لیتیوم (در مواردی))
- داروهای ضدافسردگی
- داروهای ضدجنون/ضد روانپزیشی
مصرف هر کدام از این داروها بسته به تشخیص روانپزشک و در مرحله خاصی از درمان است.
2. مشاوره و رواندرمانی
مشاوره و رواندرمانی همانند دارودرمانی از ارکان مهم درمان اختلال شخصیت مرزی است. شواهد پژوهشی نشان داده اند که رواندرمانی های زیر در بهبود شخصیت مرزی تاثیرگذار هستند:
- درمان شناختی-رفتاری (CBT)
- رفتاردمانی دیالکتیکی (DBT)
- رواندرمانی های روانپویشی (PT)
- رواندرمانی پویشی ساختارشکنانه (DDP)
- درمان مبتنیبر ذهنیسازی (MBT)
- طرحواره درمانی (SFT)
- گروه درمانی (GT)
- زوج درمانی (CT)
- خانواده درمانی (FT)
- درمان های مبتنی بر ذهن آگاهی
در صورتی که قصد رزرو وقت از بهترین روانپزشکان و روان درمانگران را دارید، همین الان با شماره های زیر تماس بگیرید:
3. درمان های مبتنی بر فناوری تحریک مغزی
درمان های تحریک مغزی از جمله درمان های نوین و غیردارویی هستند که توجه ویژه ای را در درمان علائم اصلی شخصیت مرزی و اختلالات همزمان با آن به خود جلب کرده اند. تحریک مغناطیسی فراجمجمه ای و تحریک الکتریکی مغز از جمله این درمان ها هستند.
– تحریک مغناطیسی فراجمجمه ای (TMS)
TMS یکی از نوین ترین درمان های فناوری محور در درمان اختلالات روانشناختی است. TMS دارای کاربردهای ویژه ای در افسردگی، اضطراب و وسواس است. مطالعات نشان داده است که هر چند کاربرد TMS در اختلال شخصیت مرزی همچنان در ابتدای راه خود است، اما نتایج امید بخشی دارد. در کنار کاربرد TMS برای علائم اصلی شخصیت مرزی، یکی از کاربردهای آن برای اختلالاتی مانند اضطراب و افسردگی و وسواس در مبتلایان به شخصیت مرزی است.
همچنین بخوانید:
– تحریک الکتریکی مغز (TDCS)
TDCS روشی مبتنی بر تحریک الکتریکی ضعیف و امنی است که روی قشر مخ اثرگذار است. این ابزار به ویژه در کنار درمان توانبخشی شناختی کمک کننده است. هر چند مطالعات اثربخشی TDCS در بهبود علائم شخصیت مرزی را نشان داده اند اما یکی از کاربردهای دیگر آن بهبود توانایی های ذهنی مانند توجه و تمرکز، عملکرد حافظه و بهبود کارکردهای اجرایی در افراد مبتلا به شخصیت مرزی است.
همچنین بخوانید:
– توانبخشی شناختی کامپیوتری (CRT)
CRT درمانی مبتنی بر انجام تمرین های ذهنی بهبود توانایی های ذهنی مانند توجه و تمرکز، حافظه و کارکردهای اجرایی است. این درمان نقش مکمل را دارد و چندان روی علائم اصلی تاثیری ندارد.
سوالات متداول
از سوالات پرتکرار کاربران کلینیک روا درباره اختلال شخصیت مرزی به شرح زیر است:
1. آیا اختلال شخصیت مرزی درمان پذیر است؟
بله. با ترکیب رواندرمانی، دارودرمانی و در مواردی درمان های تحریک مغزی، علائم به خوبی کنترل می شوند و کیفیت زندگی فرد بهبود می یابد. درمان نیازمند رویکردی چند بعدی و پیگیری منظم است.
2. علت اصلی اختلال شخصیت مرزی چیست؟
ترکیبی از عوامل ژنتیکی و محیطی. سابقه خانوادگی این اختلال و تجربه های دوران کودکی مانند نبود مراقب در دسترس و پاسخگو نقش مهمی دارند.
3. چطور بفهمم فردی ممکن است به این اختلال مبتلا باشد؟
نشانه های کلیدی شامل ترس شدید از طرد شدن، نوسانات خلقی سریع، عصبانیت های انفجاری، روابط ناپایدار، رفتارهای تکانشی، خودآسیب زنی و احساس مزمن تهی بودن است. تشخیص قطعی فقط توسط روانپزشک یا روانشناس متخصص انجام میشود.
4. اگر فرد مبتلا تهدید به خودکشی کرد چه کنیم؟
تهدید را جدی بگیرید، او را تنها نگذارید، ابزار تیز و داروهای خطرناک را از دسترس خارج کنید، آرامش خود را حفظ کنید و در اولین فرصت با اورژانس اجتماعی (۱۲۳) یا اورژانس پزشکی (۱۱۵) تماس بگیرید.
5. آیا اختلال شخصیت مرزی همراه با بیماری های دیگر دیده می شود؟
بله. ممکن است با افسردگی، اضطراب، اختلالات خوردن، سوء مصرف مواد، اختلال دوقطبی، ADHD و برخی اختلالات شخصیت دیگر همراه است. به همین دلیل ارزیابی دقیق و جامع اهمیت زیادی دارد.
جمع بندی و نتیجه گیری
اختلال شخصیت مرزی یک اختلال پیچیده اما قابل مدیریت است که با ناپایداری در هیجانات، روابط، خودانگاره و رفتار شناخته میشود و ریشه در ترکیبی از عوامل ژنتیکی و تجربه های دوران کودکی دارد. اگرچه این اختلال می تواند زندگی فرد و اطرافیانش را با چالش های جدی روبرو کند، اما تشخیص به موقع و دقیق، همراه با رویکردهای درمانی نوین مانند رفتاردرمانی دیالکتیکی، دارودرمانی و در صورت نیاز درمان های تحریک مغزی، امکان بهبود چشمگیر علائم و بازگشت فرد به زندگی متعادل را فراهم می کند.
در صورتی که نیاز به مشاوره در زمینه اختلال شخصیت مرزی دارید، همین الان با شماره های کلینیک روانشناسی و روانپزشکی روا تماس حاصل فرمایید:
شماره تماس:
