کلینیک فوق تخصصی درمان اختلال شخصیت خودشیفته در تهران

روان‌ درمانی روان ‌پویشی یکی از مؤثرترین روش‌ های درمانی برای اختلالات شخصیت، از جمله اختلال شخصیت خودشیفته، محسوب می‌ شود. تمرکز اصلی این روش، کمک به بیمار برای درک الگوهای موجود در روابط بین ‌فردی و عملکرد کلی او است.

درمانگر با مراجع خود برای پرداختن به اجتناب هیجانی و کاوش در تجربیات گذشته و حال که در شکل‌ گیری الگوهای رفتاری نامناسب نقش دارند، همکاری می کند. این رویکرد بر خودِ رابطه درمانی به عنوان ابزاری برای ایجاد تغییر و کسب بینش تأکید دارد.

درمان شناختی-رفتاری یکی از رایج‌ ترین روش ‌های درمانی برای مشکلات مختلف سلامت روان است. این روش ارتباط میان افکار و رفتارهای فرد را بررسی می ‌کند و بر این اصل استوار است که تغییر الگوهای فکری ناسالم می ‌تواند منجر به تغییر رفتار و بهبود کلی وضعیت سلامت و رفاه فرد شود.

البته درمان شناختی-رفتاری ممکن است برای همه افراد مبتلا به NPD مؤثر نباشد، به‌ ویژه کسانی که بینش محدودی نسبت به الگوهای رفتاری خود دارند. با اینحال، این روش می ‌تواند برای کسانی که قادر به مشارکت در بررسی افکار و رفتارهای خود هستند، مفید باشد. اصول کلیدی CBT که ممکن است به فرد مبتلا به NPD کمک کند شامل تأیید و پذیرش (validation)، آموزش روانی (psychoeducation)، و شناسایی و پرداختن به رفتارهای خاص برای اصلاح آن‌هاست.

روان‌ درمانی متمرکز بر انتقال (TFP) بر تأمل و افزایش درک مراجع نسبت به حالات هیجانی درونی خود و چگونگی تأثیر این حالات بر نحوه تعامل او با دیگران تأکید دارد.

در روش TFP، درمانگر به بیمار کمک می ‌کند تا مهارت‌ های درک دیدگاه دیگران و تنظیم هیجانی را در خود پرورش دهد؛ مهارت ‌هایی که می‌ توانند به رفع علائم NPD مانند شرم، احساس حقارت، حسادت، احساس تحقیر، توقعات نابجا (احساس استحقاق)، حالت تدافعی، خود بزرگ‌بینی و پرخاشگری کمک کنند. 

مشابه درمان شناختی- رفتاری، درمان متمرکز بر طرحواره برای درمان بیماری‌های مختلف سلامت روان استفاده می‌ شود. این درمان بر طرحواره‌ها - افکار و الگوهای رفتاری آموخته شده در سنین پایین - تمرکز دارد. از آنجا که طرحواره ‌ها عمیقاً ریشه دوانده ‌اند، افراد اغلب از چنین الگوهایی و چگونگی تأثیر آنها بر زندگی فعلی خود بی‌ اطلاع هستند.

درمان متمرکز بر طرحواره ممکن است برای افراد مبتلا به اختلال شخصیت خودشیفته مفید باشد، زیرا تحقیقات فعلی نشان می‌ دهد که این اختلال بطور بالقوه بر اساس تجربیات اولیه کودکی ایجاد می‌ شود. درمان متمرکز بر طرحواره برای NPD اغلب به تفکرات خودشیفته، مانند کمال‌ گرایی، اعتقاد به بی‌ ارزش بودن دیگران و درک تغییرناپذیری جهان می ‌پردازد.

MBT به افراد کمک می ‌کند تا حالات روانی خود و دیگران را درک کنند - یک مهارت حیاتی که اغلب در NPD توسعه نیافته است. MBT که در ابتدا برای اختلال شخصیت مرزی توسعه یافته بود اکنون برای الگوهای خودشیفتگی نیز تطبیق داده شده است.

مهارت‌ های DBT (تنظیم عاطفی، تحمل پریشانی، اثربخشی بین فردی) اغلب در درمان NPD ادغام می‌ شوند، به خصوص هنگامیکه صفات مرزی، خشم یا خود آزاری همزمان وجود داشته باشد.

این روش های درمانی پیشرفته خیلی برای NPD کاربردی ندارد و در واقع شواهد اثبات شده کمی در رابطه با اثرگذاری آنها موجود است. تنها روشی که ممکن است به درمان اختلال شخصیت خودشیفته در کنار روش های روان درمانی کمک کند و نوروفیدبک برای کنترل و تنظیم هیجانات است.