رفتار پرخاشگرانه در کودکان یکی از رایج ترین و استرس زاترین چالش هایی است که والدین با آن روبرو هستند. چه یک کودک پیش دبستانی باشد که در زمان بازی خشونت نشان می دهد یا یک نوجوان که کلام پرخاشگرانه دارد.
منظور از پرخاشگری در کودکان چیست؟
پرخاشگری می تواند به اشکال عاطفی، ذهنی، کلامی و فیزیکی خود را نشان دهد. بطورکلی پرخاشگری شامل رفتارها یا نگرش های خصمانه یا خشونت آمیز نسبت به فرد یا گروه دیگری است. پرخاشگری با رفتارهایی مانند مشاجره، داد و بیداد، سرزنش، قلدری، ارعاب، قهر کردن با دیگران، استفاده از زور برای به دست آوردن چیزی یا درگیری فیزیکی مشخص می شود.
بیشتر اوقات این رفتارهای پرخاشگرانه نتیجه ناامیدی و ناتوانی کودکان در بیان صحیح احساسات هستند. با اینحال، هنگامیکه این رفتارها مکرر یا بخشی از الگوی رفتاری کودک شوند، پرخاشگری نامیده شده و نیاز به درمان دارد.
انواع پرخاشگری در کودکان
پرخاشگری میتواند فعال یا واکنشی باشد. پرخاشگری فعال به آن دسته از رفتارهای پرخاشگرانه اطلاق میشود که به منظور دستیابی به برخی منافع شخصی انجام می شود. در حالیکه پرخاشگری واکنشی در پاسخ به یک تهدید درک شده انجام می شود. انواع پرخاشگری در کودکان به شرح زیر است:
-
پرخاشگری واکنشی و ابزاری
این پرخاشگری در پاسخ به ناکامی، تهدید یا احساس نادیده گرفته شدن توسط کودک بروز کرده و با هیجان شدید همراه است.
-
پرخاشگری جسمی و کلامی
پرخاشگری جسمی معمولا از طریق کتک زدن، لگد زدن یا پرت کردن وسایل بروز می کند. برخی کودکان نیز با فریاد یا تهدید، خشونت کلامی از خود نشان می دهند.
-
پرخاشگری علیه خود یا محیط
کودکان پرخاشگر همچنین ممکن است خودشان یا اسباب بازی ها و اشیاء را هدف خشونت قرار دهند. این پرخاشگری نیاز به درمان دارد زیرا می تواند آسیب زا باشد.
-
پرخاشگری مستقیم و غیرمستقیم
کودکان پرخاشگری مستقیم را به صورت حمله نشان می دهند. در حالیکه پرخاشگری غیرمستقیم با طرد کردن از بازی و نادیده گرفتن افراد مشخص می شود.
-
پرخاشگری رشدی و بالینی
پرخاشگری در سنین پایین کودکی به عنوان جزئی از روند طبیعی رشد در نظر گرفته می شود و معمولا با یادگیری مهارت های کلامی کاهش می یابد. اما در برخی کودکان، پرخاشگری مداوم و شدید معمولا ناشی از اختلالاتی مانند بیش فعالی (ADHD)، اختلال نافرمانی مقابله ای (ODD) یا مشکلات اضطرابی است که نیاز به درمان دارد.
فرق پرخاشگری عادی کودکان با پرخاشگری غیر معمول چیست؟
این طبیعی است که کودکان خردسال گاهی اوقات ناتوانی خود از دریافت خواسته هایشان را از طریق عصبانیت نشان دهند. اما این رفتار زمانی نگران کننده می شود که کودک شما بیشتر اوقات رفتار پرخاشگرانه داشته باشد. اگر پرخاشگری شدیدتر از حد معمول باشد، به دیگران آسیب برساند یا در زندگی اجتماعی و مدرسه او تداخل ایجاد کند باید به فکر درمان آن باشید. متخصصان کلینیک روا می توانند به شما کمک کنند تا بفهمید آیا رفتار کودک شما بخشی از رشد طبیعی او است یا نیاز به مداخلات درمانی دارد.
برای درمان پرخاشگری کودکان از کجا شروع کنم؟
ما با محیطی امن و راحت برای کودک شما، بهترین روش های درمانی را ارائه میدهیم.
کلینیک روانشناسی و روانپزشکی روا
سن بروز پرخاشگری در کودکان چه زمانی است؟
پرخاشگری در دوره نوزادی حدود ۸ تا ۱۲ ماهگی بروز میکند. بین ۲ تا ۴ سالگی به اوج خود میرسد و با یادگیری استراتژی های جایگزین برای بیان ترجیحات و دستیابی به اهداف کاهش می یابد. حدود ۵ ٪ از پسران و تعداد بسیار کمی از دختران پرخاشگری فیزیکی مداوم یا مزمن خواهند داشت.
علائم و نشانه های کودک پرخاشگر چیست؟
پرخاشگری ممکن است به اعمال کلامی یا فیزیکی اشاره داشته باشد که از نظر پتانسیل آسیب رساندن به دیگران بسیار متفاوت هستند. وقتی والدینی از پرخاشگری فرزندشان شکایت می کنند، معمولا موارد زیر را بیان خواهند کرد:
- خیره شدن
- حالت ایستادن
- داد زدن
- استفاده از کلمات رکیک
- کوبیدن در
- پرتاب اشیاء
- هل دادن، تنه زدن
- ضربه زدن، لگد زدن، گاز گرفتن، نیشگون گرفتن، خراشیدن
- تهدید کردن
- آسیب رساندن
علل پرخاشگری در کودکان
پرخاشگری در کودکان یک عامل چند وجهی است و نشانگر مشکلات زمینه مختلفی است که زندگی کودک را تحت تاثیر قرار می دهد. این موارد در ادامه شرح داده شده است:
-
ناامیدی و فقدان مهارتهای ارتباطی
کودکان، به ویژه خردسالان، اغلب توانایی ابراز موثر احساسات خود را ندارند. بنابراین وقتی احساس ناامیدی یا ناراحتی می کنند و نمیتوانند کلمات مناسبی برای برقراری ارتباط را پیدا کنند، به اقدامات پرخاشگرانه متوسل می شوند. این مسئله اغلب در کودکان نوپا دیده میشود که هنوز واژگان لازم برای بیان احساسات خود را یاد نگرفته اند.
-
جستجوی توجه
برخی از کودکان برای جلب توجه پرخاشگرانه رفتار می کنند. کودک ممکن است یاد بگیرد که رفتار پرخاشگرانه راهی سریع برای جلب توجه است. این نوع پرخاشگری اغلب در کودکانی دیده می شود که احساس نادیده گرفته شدن دارند یا می خواهند توجه والدین یا مراقبان خود را جلب کنند. آموزش روش های مثبت جلب توجه به کودکان بخش مهمی از درمان است.
ما در مرکز تخصصی روا از تکنیکهای رفتاری برای کمک به کودکان در یادگیری روشهای سالم تر برای جلب توجه و بیان نیازهایشان استفاده می کنیم.
-
استرس یا اضطراب
کودکانی که تحت استرس یا اضطراب هستند ممکن است به عنوان یک مکانیسم مقابله، پرخاشگرانه رفتار کنند. این امر می تواند به دلیل تغییرات در محیط آنها، مانند نقل مکان به خانه جدید، مدرسه جدید یا مقابله با مسائل خانوادگی مانند طلاق یا از دست دادن یکی از عزیزان باشد.
-
آسیبهای گذشته
کودکانی که آسیب هایی مانند سوء استفاده، غفلت یا قلدری را تجربه کرده اند، ممکن است رفتار پرخاشگرانه را به عنوان راهی برای مقابله با درد عاطفی خود نشان دهند. این کودکان معمولا در اعتماد به دیگران مشکل دارند و از پرخاشگری به عنوان یک مکانیسم دفاعی استفاده می کنند.
- عوامل رشدی
اعمال پرخاشگرانه می تواند زمانی ظاهر شود که کودکان استقلال و قوانین اجتماعی را یاد می گیرند. کودکان نوپا و پیش دبستانی ممکن است در حین کشف چگونگی مدیریت احساسات و تعامل با دیگران، مرزها را جابجا کنند.
-
اختلالات رفتاری یا سلامت روان
در برخی موارد، رفتار پرخاشگرانه در کودکان ممکن است نشانه یک اختلال رفتاری یا سلامت روان باشد. شرایطی مانند اختلال بیش فعالی کمبود توجه (ADHD)، اختلال نافرمانی مقابلهای (ODD) یا اختلالات خلقی مانند افسردگی یا اضطراب می توانند در بروز پرخاشگری نقش داشته باشند.
-
محرک های محیطی
استرس در خانه – مانند درگیری والدین، عدم ساختارمندی یا تغییرات ناگهانی – می تواند باعث رفتارهای پرخاشگرانه شود. کودکان به شدت تحت تاثیر محیط اطراف خود قرار می گیرند بنابراین هرج و مرج یا بی ثباتی می تواند منجر به پرخاشگری شود.
-
تقلید و رفتار آموخته شده
کودکان اغلب آنچه را که می بینند تقلید می کنند. قرار گرفتن در معرض رفتار پرخاشگرانه مراقبین، همسالان یا حتی رسانه ها می تواند آنها را به این باور برساند که این یک شکل قابل قبول برای بیان احساسات است.
چه زمانی والدین باید نگران پرخاشگری کودک باشند؟
پرخاشگری گاه به گاه طبیعی است اما در صورت وجود موارد زیر حتما باید به دنبال روش های درمانی باشید:
- پرخاشگری کودک مکرر و شدید است
- بر عملکرد مدرسه یا تعاملات اجتماعی تاثیر میگذارد
- رفتار فرزند شما از کنترل خارج شده
- شما احساس ناامنی یا ناامیدی میکنید
مداخله زودهنگام نقش مهمی در رسیدگی به نگرانی های رفتاری قبل از تبدیل شدن به چالش های بلند مدت دارد.
پرخاشگری در کودکان چگونه تشخیص داده می شود؟
برای ارزیابی وسعت و عمق خشم یا پرخاشگری کودک، درمانگر به رفتارهای او در زندگی روزمره نگاه می کند. علاوه بر این نظرات والدین و معلمان او را دریافت کرده و سوابق تحصیلی، پزشکی و رفتاری کودک را با انجام مصاحبه انفرادی با کودک و والدین بررسی می کند.
همچنین از ابزارهای ارزیابی مبتنی بر تحقیق، مانند پاسخ هایی که والدین و فرزندشان به سؤالات خاص می دهند، برای تعیین اینکه آیا کودک معیارهای تشخیصی یک اختلال رفتاری را برآورده می کند یا خیر، استفاده می شود. علاوه بر این موارد زیر مورد بررسی قرار می گیرد:
اختلال نافرمانی مقابله ای (ODD) مورد بررسی قرار می گیرد که شامل الگوی خلق و خوی عصبانی یا تحریک پذیر، رفتار مجادله آمیز یا نافرمانی، و یا کینه توزی است که شش ماه یا بیشتر طول می کشد.
اختلال سلوک (CD)، یک الگوی رفتاری مداوم است که حقوق دیگران را نقض می کند، مانند قلدری و دزدی، یا هنجارهای متناسب با سن، مانند فرار از مدرسه یا فرار از خانه.
اختلال بی نظمی خلقی مخرب (DMDD) که با طغیان های مکرر عصبانیت و خلق و خوی تحریک پذیر یا افسرده در بیشتر مواقع مشخص می شود.
روش های تخصصی درمان پرخاشگری در کودکان
مداخله رفتاری اولین خط درمان خشم و پرخاشگری دوران کودکی است. اگرچه روش های درمانی زیادی وجود دارد که می توانند مفید واقع شوند، مرکز مطالعات کودک بر چند رویکرد اصلی تأکید دارد که در ادامه شرح داده شده است:
-
درمان شناختی رفتاری (CBT)
درمان شناختی رفتاری (CBT) یک رویکرد سه بعدی است که به کودک کمک می کند تا راهبردهای جدید و موثرتری برای تنظیم احساسات، افکار و رفتارهای خشمگین به دست آورد. به عنوان مثال:
تنظیم هیجان
به کودک اجازه می دهد تا شناسایی محرک های خشم و راهبردهای پیشگیرانه را بیاموزد.
یادگیری روشهای جایگزین
با بیان و رفع ناامیدی به کودک و والدین کمک می کند پیامدهای بالقوه هر انتخاب را بسنجند و تعارض را به حداقل برسانند.
توسعه راهبردهای ارتباطی جدید
از طریق ایفای نقش برای تمرین جهت ارتباط بهتر، به پیشگیری و حل و فصل موقعیت های تحریک کننده خشم کمک می کند.
-
تکنیکهای مدیریت والدین (PMT)
تکنیک های مدیریت والدین (PMT) به والدین کمک می کند تا با آموزش روش های جایگزین برای مقابله با رفتار نادرست، پرخاشگری را محدود کنند. به عنوان مثال تحسین کارهایی که کودک درست انجام می دهد، به جای تنبیه برای تخلفات. PMT بر تعامل مثبت در خانواده ها به عنوان پاداش تاکید می کند. این بزرگترین انگیزه کودک برای کاهش عصبانیت است.
-
دارو درمانی
برخی از کودکان نیز جهت کمک به مدیریت سایر شرایط سلامت روان (مانند ADHD، اضطراب یا افسردگی) به مصرف دارو نیاز دارند. با درمان این اختلالات معمولا پرخاشگری کاهش یافته و کودک آرام می شود.
-
مداخلات مبتنی بر مدرسه
برنامه های مدرسه معمولا یادگیری رفتارهای اجتماعی-عاطفی، حل تعارض و استراتژی های ضد قلدری را ترویج می دهند. بنابراین میتوانند به جلوگیری از پرخاشگری کودک شما کنند. خصوصا تعامل خوب کادر مدرسه با کودک و حمایت های والدین می تواند یک راه درمان مناسب و کم هزینه برای درمان کودکان پرخاشگر باشد.
-
نوروفیدبک و بیوفیدبک
با تکنیک نوروفیدبک و بیوفیدبک ها به کودکان آموزش داده می شود که فعالیت های مغزی و واکنشهای جسمانی خود را کنترل کنند. در نتیجه با افزایش تمرکز، رفتارهای خشونت آمیز آنها کاهش می یابد.
-
بازی درمانی
بازی درمانی راهی است که کودک یاد می گیرد احساسات خود را شناسایی و مدیریت کند. این روش به ویژه برای کودکان دچار اختلالات روانی مانند اضطراب و افسردگی مؤثر است.
-
توانبخشی شناختی (CRT)
اگر کودک شما در زمینه تحصیلی یا فعالیت های نیازمند تفکر دچار مشکل است، CRT از طریق تمرینات ویژه توانایی حل مسئله و قدرت تفکر او را افزایش می دهد.
-
روان درمانی
روانشناسان با استفاده از تکنیک های مختلف به کودک در شناسایی احساسات خود کمک می کنند. بنابراین کودک با برقراری ارتباط سالم دست از پرخاشگری برمیدارد.
نقش خانواده در مدیریت رفتارهای پرخاشگرانه کودک
استراتژی ها بسته به سن کودک متفاوت است ولی اساس آنها درک علت رفتار پرخاشگرانه است. برای کودکان کوچکتر، روی ایجاد روال های قابل پیش بینی، ساختارمند و پیامدهای ثابت تمرکز کنید. رفتارهای مثبت را تحسین کنید و پاسخ های مناسب را الگو برداری کنید. برنامه های بصری، برچسب گذاری ساده احساسات و تغییر جهت می تواند به ویژه در این سن مفید باشند.
برای کودکان بزرگتر و نوجوانان، کمک به آنها برای شناخت و نامگذاری احساسات و تمرین راهبردهای حل مسئله مهم است. با آنها تعامل داشته باشید تا محرک ها را شناسایی کنید. یک جعبه ابزار مقابله با پرخاشگری شخصی سازی تهیه کنید که در آن از تنفس عمیق، دور شدن از محیط یا استفاده از کلمات به جای اعمال پرخاشگرانه استفاده شده باشد.
صرفنظر از سن، سعی کنید از تشدید اوضاع از طریق فریاد زدن، جنگ قدرت یا نظم و انضباط سختگیرانه اجتناب کنید زیرا اوضاع را بدتر خواهند کرد.
راهکارهای ساده برای کمک به رفع پرخاشگری کودکان
با حمایت مناسب شما، کودکان میتوانند راه های سالم تری برای کنار آمدن با مشکلات یاد بگیرند. راهکارهای ساده برای مدیریت با پرخاشگری کودک عبارتند از:
-
آرام باشید و مرزهای مشخصی تعیین کنید
وقتی فرزند شما رفتار پرخاشگرانه ای از خود نشان می دهد، مهم است که آرام و خونسرد باشید. واکنش با خشم یا ناامیدی می تواند وضعیت را تشدید کند و حل آن را دشوارتر خواهد کرد. در عوض، مرزهای واضح و ثابتی تعیین کنید که درک و پیروی از آن برای فرزندتان آسان باشد.
با آرامش و قاطعیت به او بگویید که اعمال پرخاشگرانه غیرقابل قبول هستند، سپس عواقب آن را به روشی که با سن و درک آنها مطابقت دارد، توضیح دهید. پاسخ های ثابت و آرام به کودکان کمک می کند تا خودکنترلی را یاد بگیرند و با گذشت زمان از پرخاشگری های مکرر بکاهند.
-
تنظیم احساسات را آموزش دهید
کودکان اغلب پرخاشگرانه رفتار می کنند زیرا هنوز نمی دانند چگونه احساسات خود را تنظیم کنند یا بطور موثر ارتباط برقرار کنند. آموزش تنظیم احساسات گامی حیاتی در کمک به آنها برای کنترل واکنش هایشان است.
فرزند خود را تشویق کنید که از کلمات برای بیان احساسات خود استفاده کند و آنها را از طریق تکنیک هایی مانند تنفس عمیق، شمارش تا ده یا استفاده از یک گوشه آرام در هنگام ناراحتی راهنمایی کنید. تمرین منظم این مهارت ها به فرزندتان کمک میکند تا پرخاشگری را بطور موثرتری مدیریت کند و به روشهای سالم تر و غیر پرخاشگرانه پاسخ دهد.
-
از تکنیک پاداش و تحسین استفاده کنید
وقتی فرزندتان رفتار مثبتی از خود نشان می دهد، مهم است که آن را بطور مداوم تصدیق و تقویت کنید. تقویت مثبت به کودکان کمک می کند تا بفهمند کدام اعمال قابل قبول هستند و آنها را به تکرار ترغیب می کند.
وقتی فرزندتان با آرامش احساسات خود را ابراز می کند، یک درگیری را بطور مسالمت آمیز حل کرده یا در کنترل تکانه های پرخاشگرانه پیشرفت می کند، او را تحسین کنید. استفاده از پاداش های کوچک یا تشویق کلامی می تواند تاثیر ماندگاری داشته باشد و به تدریج رفتارهای منفی را با رفتارهای سازنده جایگزین کند.
-
یک روال ثابت ایجاد کنید
کودکان وقتی میدانند هر روز چه انتظاری باید داشته باشند، رشد میکنند، زیرا روال های قابل پیش بینی، حس ثبات و امنیت را ایجاد می کنند. یک روال ثابت به کاهش استرس و اضطراب کمک خواهد کرد زیرا می تواند محرک اصلی رفتار پرخاشگرانه باشد.
زمان های منظمی برای وعده های غذایی، بازی، تکالیف مدرسه و خواب تعیین کنید تا فرزندتان محیطی ساختارمند برای تکیه داشته باشد. این ساختار به آنها اجازه میدهد احساس امنیت کنند، احتمال کنش های عاطفی را کاهش داده و رفتار مثبت را در طول روز تشویق میکند.
-
رفتارهای جایگزین را آموزش دهید
رفتارهای پرخاشگرانه اغلب به این دلیل رخ می دهد که کودکان قادر به تنظیم احساسات یا مدیریت رفتارهای خود نیستند. آموزش این مهارت ها به جایگزینی رفتارهای پرخاشگرانه کودک کمک می کند.
یکی دیگر از راهبردهای موثر نامگذاری احساسات فرزندتان است. این به احساس آنها اعتبار می دهد و به آنها کمک می کند تا احساس خود را بفهمند و تشخیص دهند.
-
از متخصصان کمک بگیرید
اگر رفتار پرخاشگرانه ادامه پیدا کرد یا بدتر شد باید از متخصصان کمک بگیرید. درمان های تخصصی به کودکان کمک می کند تا علل اساسی پرخاشگری خود را درک کنند و به آنها راهکارهای مقابله ای مؤثر را آموزش می دهد. یک متخصص باتجربه همچنین در هنگام مواجهه با رفتارهای چالش برانگیز، حمایت و راهنمایی موثر را برای والدین به ارمغان می آورد.
بهترین متخصصان درمان پرخاشگری کودک
انواع متخصصین باتجربه و کارآزموده کودکان
کلینیک روانشناسی و روانپزشکی روا
چه زمانی پرخاشگری در کودکان یک نگرانی بالینی است؟
در موارد زیر بهتر است کودک خود را پیش یک مشاوره ببرید:
- وقتی که کودکان در اواخر سن پیش دبستانی یا بزرگتر همچنان از رفتارهای پرخاشگرانه به عنوان یک ابزار برای بیان احساسات استفاده میکنند.
- وقتی کودکی به دیگران یا به خودش آسیب میرساند.
- وقتی والدین یا سرپرست از فرزند خود می ترسد.
- وقتی والدین یا سرپرست احساس می کند که نمی توانند خود یا سایر کودکان را از کودک پرخاشگر در امان نگه دارند.
- وقتی کودک بطور مداوم اموال را تخریب میکند.
- وقتی پرخاشگری کودک در محیط مدرسه مانع یادگیری و یا باعث آزار همسالان می شود.
- وقتی کودکی بطور فعال دیگران را تهدید می کند یا رفتاری را با قصد آسیب رساندن به دیگران برنامه ریزی می کند.
عوامل خطر برای رفتار پرخاشگرانه مداوم کودک
ریسک فاکتورهای مختلفی برای رفتار پرخاشگرانه مداوم کودک وجود دارد که به شرح زیر است:
– عوامل مربوط به کودک
- جنسیت مرد
- ژنتیک
- سطح پایین بازدارندگی رفتاری
- تأخیر در تکلم یا مهارت های بیانی ضعیف
– عوامل مربوط به والدین
- منفی گرایی مادر نسبت به کودک
- سیگار کشیدن مادر
- افسردگی مادر
- تحصیلات پایین مادر
- الگوسازی رفتار پرخاشگرانه توسط هر والدینی
– عوامل مربوط به زندگی و محیطی
- قرار گرفتن در معرض خشونت خانگی یا اجتماعی
- قرار گرفتن در معرض سوء استفاده
- قرار گرفتن در معرض قلدری
چگونه از کودک پرخاشگر در منزل مراقبت کنیم؟
- به فرزندتان راه هایی برای ابراز خشم بیاموزید که به دیگران آسیبی نرساند و از کلمات برای ابراز احساسات استفاده کند. وقتی به جای مشت زدن از کلمات استفاده می کند، فرزندتان را تشویق کنید.
- کودک خود را در بازی ها و فعالیت با دیگران مشارکت دهید. کودکان می توانند با غلتاندن توپ به عقب و جلو با کسی، چیزهای زیادی در مورد علت و معلول بیاموزند.
- به فرزندتان بیاموزید که اشتراک گذاری و بده بستان به این معنی است که هر دو نفر برنده می شوند.
- به فرزندتان کمک کنید تا یاد بگیرد که اشکالی ندارد گاهی اوقات عصبانی باشد و راه های سالمی برای غلبه بر آن خشم وجود دارد.
- به مرزهای خود پایبند باشید و مطمئن شوید که فرزندتان محدودیت ها را درک می کند. به همان اندازه مهم است که پیگیری کنید که اگر فرزندتان از محدودیت ها عبور کند، چه اتفاقی می افتد.
- سعی کنید از وقفه زمانی برای متوقف کردن رفتار پرخاشگرانه استفاده کنید. وقفه زمانی به این معنی است که شما فرزند خردسال خود را برای مدت کوتاهی از یک موقعیت استرس زا دور می کنید. این به فرزند شما فرصت می دهد تا آرام شود و در مورد اعمال خود فکر کند.
- توبیخ در صورتی مؤثر است که درست پس از رفتار بد اتفاق بیفتد بنابراین تا اواخر روز یا هفته صبر نکنید. علاوه بر این زمانی بهترین نتیجه را می دهد که فرزند شما به اندازه کافی بزرگ شده باشد که بتواند درک کند که معمولا حدود سه سالگی است.
- وقتی فرزندتان را از محیط دور می کنید، این کار را با عصبانیت انجام ندهید. در عوض آرام و قاطع باشید و پس از پایان تایم اوت، فرزندتان را در آغوش بگیرید.
- با پزشک خود در مورد کلاس های آموزش والدین یا کتاب های مفید در مورد رفتار کودک صحبت کنید. همچنین با والدین دیگر در مورد راه های مقابله با مشکلات رفتاری صحبت کنید.
مدرسه و همسالان در پرخاشگری کودک چقدر موثرند؟
مدرسه و همسالان نقش بسیار بزرگی در رفتار پرخاشگرانه دارند زیرا تجربیات کودک از این فضاها در رفتار او بسیار موثر است. فضای آموزشی پرتنش با قوانین سخت گیرانه و فشار تحصیلی همگی باعث افزایش رفتارهای خشونت آمیز خواهند شد.
الگوبرداری از همسالان نیز در این زمینه موثر است. مثلا گروه های حمایتی دوستان می تواند باعث تعدیل رفتارهای خشن شود و در مقابل تعامل با همسالان زورگو، دعواهای مکرر و طرد شدگی موجب افزایش رفتارهای پرخاشگرانه می شود.
چرا برای درمان پرخاشگری کودک به کلینیک روا مراجعه کنیم؟
تیم درمانگران متخصص کلینیک روانپزشکی روا از درمان های مبتنی بر شواهد برای کمک به کودکان در مدیریت احساسات خود و ایجاد مکانیسم های مقابله ای سالم استفاده می کنند.
جلسات درمانی حضوری و همکاری نزدیک با والدین، ابزارها و پشتیبانی لازم برای تغییر پایدار را فراهم می کند. درمان های شخصی سازی شده بر اساس شدت و نوع پرخاشگری توسط متخصصان روان درمانی کلینیک به بهبود سریع تر پرخاشگری در کودکان کمک می کنند. با رویکرد، حمایت و مداخله صحیح، کودکان می توانند راه های سالم تری برای ابراز احساسات خود و عبور از چالش ها بیاموزند.
شماره تماس کلینیک روا
سوالات متداول
سوالاتی که کاربران معمولا از ما میپرسند:
1- آیا افزایش سن بر پرخاشگری در کودکان تاثیری دارد؟
بله، معمولا با افزایش سن و کسب مهارت های ارتباطی و کلامی پرخاشگری کاهش خواهد یافت. در غیر این صورت نیاز به درمان دارد.
2- نقش تنبیه بدنی در پرخاشگری چیست؟
تنبیه بدنی، کتک و تهدید نه تنها پرخاشگری را بهبود نمی بخشد بلکه با ایجاد ترس و خشم بیشتر در کودک موجب افزایش رفتارهای پرخاشگرانه می شود.
3- آیا جنسیت کودک در رفتارهای پرخاشگرانه موثر است؟
بله، بطورکلی پسران بیش از دختران به پرخاشگری تمایل دارند. در این بین دختران بیشتر پرخاشگری کلامی دارند ولی پسرها پرخاشگری جسمی نشان می دهند.
4- چه فعالیت هایی باعث کاهش پرخاشگری در کودکان می شود؟
فعالیت های بدنی مختلف، بازی های کامپیوتری تخیلی غیر خشن، یادگیری مهارت های هنری مثل موسیقی و بازی های گروهی در درمان پرخاشگری بسیار موثر است.
5- نقش رسانه ها در پرخاشگری کودکان چیست؟
مشاهده صحنه های خشونت آمیز به صورت مکرر، بازی های کامپیوتری خشن، عدم فعالیت های سالم با همسالان باعث بروز خشونت و پرخاشگری در کودکان خواهد شد.
6- آیا والدین و خانواده می توانند منشاء رفتارهای پرخاشگرانه کودک باشند؟
بله، الگوی رفتاری والدین، سبک فرزندپروری سختگیرانه و تنبیهی، تنش های مداوم بین والدین، تبعیض و مقایسه، عدم ارتباط عاطفی و کمبود محبت در محیط خانوادگی می تواند در بروز رفتار پرخاشگرانه نقش داشته باشد.
