استرس پس از سانحه (PTSD) افرادی را تحت تاثیر قرار می دهد که یک رویداد آسیب زا را فراتر از عوامل استرس زای روزمره تجربه میکنند. احساس اضطراب و ترس در لحظه طبیعی است، اما افراد مبتلا به PTSD این ترس را مدت ها پس از آسیب با خود حمل می کنند.
PTSD می تواند افرادی را که خشونت یا تصادف را تجربه کرده اند، یکی از عزیزان خود را از دست داده اند یا در یک فاجعه یا حتی جنگ زندگی کرده اند، تحت تاثیر قرار دهد. برای اطلاع بیشتر در رابطه با PTSD در این مقاله از کلینیک روا همراه ما باشید.
استرس پس از سانحه (ptsd) چیست؟
استرس پس از سانحه ترکیبی بسیار قوی از علائم اضطراب و افسردگی است که پس از قرار گرفتن در معرض یک رویداد آسیب زای بسیار خطرناک رخ می دهد. این رویدادها معمولا به عنوان حوادثی تعریف میشوند که زندگی فرد یا یکی از نزدیکان شما را تهدید می کنند. مشاهده این رویدادها از نزدیکی نیز می تواند باعث PTSD شود.
رویداد آسیب زا میتواند خشونت بین فردی باشد که از شایع ترین علل است، همچنین یک فاجعه طبیعی، خشونت جنسی، تجربه بیماری مرگبار، یک تصادف یا جنگ و درگیری نیز می توانند منجر به PTSD شوند.
برای اکثر افراد مبتلا به PTSD، رویداد آسیب زا توسط افراد دیگر انجام می شود. برخلاف برخی باورهای غلط اجتماعی، ابتلا به اختلال استرس پس از سانحه، نشانه ضعف نیست و به یاد داشته باشید که شما تنها نیستید.
بر اساس گزارش مقاله ای از وبسایت mind این اختلال بدین شکل تعریف میشود:
Post-traumatic stress disorder (PTSD) is a mental health problem some people get after a traumatic event. A traumatic event is when you see or experience something that makes you very stressed or scared.
اختلال استرس پس از سانحه (PTSD) یک مشکل سلامت روان است که برخی افراد پس از یک رویداد آسیب زا به آن دچار می شوند. این رویداد آسیب زا زمانی است که شما چیزی را می بینید یا تجربه می کنید و برایتان بسیار استرس زا یا ترسناک است.
در صورتی که تمایل به دریافت مشاوره و رزرو وقت از بهترین کلینیک روانشناسی و روانپزشکی در تهران هستید، کلینیک روا با داشتن بهترین پزشکان و متخصصان در خدمت شماست.
شماره تماس کلینیک:
استرس پس از سانحه چه علائمی دارد؟
اختلال استرس پس از سانحه (PTSD) دارای چندین دسته علائم است:
- اجتناب
- بیش برانگیختگی
- تجربه مجدد
- بیحسی عاطفی
در ادامه هریک را توضیح خواهیم داد.
-
اجتناب
اجتناب زمانی رخ می دهد که از افراد، مکان ها، چیزها یا تجربیاتی که شما را به یاد رویداد آسیب زا می اندازند، دوری می کنند. اجتناب، قابل مشاهده ترین علامت PTSD بوده و در واقع تلاشی عمدی برای اجتناب از افکار، احساسات، مکان ها یا مکالمات مرتبط با تروما است.
-
بیش برانگیختگی
بیش برانگیختگی زمانی مشاهده می شود که فرد به شدت بی قرار است، واکنش های ناگهانی اغراق آمیزی دارد و دچار اختلال تمرکز یا ناتوانی در تمرکز است.
آنها همچنین ممکن است همیشه احساس اضطراب کنند. علائم برانگیختگی و واکنش پذیری شامل هوشیاری بیش از حد، طغیان های خشم، تحریک پذیری، مشکل در خواب و رفتارهای پرخاشگرانه است.
-
تجربه مجدد
تجربه مجدد اشکال مختلفی دارد، می تواند کابوس باشد، اما معمولا خاطرات مزاحمی است که توسط شرایط محیطی روزانه شما ایجاد می شوند. خاطرات رویدادی که باعث PTSD شده است، دائما به ذهن شما خطور میکند و باعث ناراحتی میشود. فلش بک ها نیز می توانند رخ دهند، اگرچه بسیار نادر هستند.
-
کرختی عاطفی
در نهایت، کرختی عاطفی زمانی اتفاق می افتد که فرد احساس می کند از احساسات خود جدا شده است. در این وضعیت اکثر افراد خود را به عنوان تماشاچی رویداد آسیب زا میبینند هرچند که در واقعیت آن را تجربه کرده اند.
چه چیزی می تواند باعث اختلال استرس پس از سانحه شود؟
موقعیتهای مختلف زیادی وجود دارد که میتواند منجر به اختلال استرس پس از سانحه شود، برخی از این موارد عبارتند از:
- تصادفات رانندگی
- زایمان آسیب زا
- تجاوز جنسی یا سوء استفاده
- جنگ و درگیری
- حوادت تروریستی
- سقوط هواپیما
- حوادث طبیعی مثل زلزله و سیل
- مصدومیت شدید
- مرگ عزیزان
- زایمان سخت
- بستری در بخش مراقبت ویژه
افراد مبتلا به اختلال پی تی اس دی (PTSD) چه احساسی دارند؟
افرادی که دچار بیماری استرس پس از سانحه هستند، اغلب در مورد تجربه آسیبزا، فلش بک یا کابوس می بینند. این موارد میتوانند واقعا نگران کننده و ناراحت کننده باشند، زیرا شما آنچه را که اتفاق افتاده است دوباره زنده می کنید و همان احساساتی را که در طول رویداد داشتید، تجربه خواهید کرد. سایر احساسات عبارتند از:
- عدم توانایی به خاطر سپردن جزئیات تجربه آسیب زا
- بیش از حد هوشیار بودن
- اجتناب از یادآوری تجربه آسیب زا
- افکار و احساسات منفی، مانند سرزنش خود یا دیگران
- احساس انزوا، تنهایی یا عصبانیت
- مشکلات خواب
انواع مختلف اختلال استرس پس از سانحه
پزشکان پی تی اس دی را به صورت خفیف، متوسط یا شدید توصیف کنند. این توصیف توضیح می دهد که علائم این اختلال در حال حاضر چه نوع تاثیری بر شما دارند. برخی از انواع اختلال استرس پس از سانحه عناوین خاصی دارند که در ادامه شرح داده شده است:
-
PTSD بدون عارضه
PTSD بدون عارضه که به عنوان اختلال استرس پس از سانحه معمولی نیز شناخته می شود، عموما نتیجه یک رویداد آسیب زای واحد است که با گذشت زمان کمرنگ شده و از بین می رود.
-
PTSD تاخیری
وقتی علائم اختلال استرس پس از سانحه بیش از 6 ماه پس از آسیب شروع می شوند به عنوان PTSD تاخیری شناخته میشود. در اختلال استرس پس از سانحه با شروع تاخیری، فرد معیارهای پس از سانحه بودن را تکمیل می کند، اما تا حداقل شش ماه پس از واقعه هیچ علامتی نشان نمیدهد.
-
PTSD همزمان
PTSD همزمان نوعی اختلال استرس پس از سانحه است که در آن PTSD در ترکیب با سایر مشکلات روانی مانند افسردگی، اضطراب، اختلالات مرتبط با مواد و اختلالات مرتبط با شخصیت رخ می دهد.
-
PTSD پیچیده
اختلال استرس پس از سانحه پیچیده نتیجه ترومای طولانی و مکرر است. در کنار علائم رایج PTSD، افراد در تنظیم احساسات، درک احساسات خود و مشکلات مربوط به روابط شخصی دچار مشکل می شوند. برخی از انواع آسیب های جدی یا طولانی مدت می توانند باعث اختلال استرس پس از سانحه با علائم اضافی شوند.
-
PTSD تجارب تجزیه ای
این اختلال وقتی رخ می دهد که بیمار به ترتیب احساس مسخ شخصیت، یعنی جدا شدن از فرآیندهای بدن خود و انکار واقعیت، یعنی احساس غریبه یا رویا بودن حادثه آسیب زا را تجربه کند.
تفاوت استرس معمولی با استرس پس از سانحه چیست؟
همه کسانی که دچار تروما میشوند، به اختلال استرس پس از سانحه مبتلا نخواهند شد. واکنش استرس طبیعی با گذشت زمان از بین می رود اما استرس پس از سانحه اشکال مختلفی دارد. برخی از تفاوت های اساسی بین این دو، در جدول زیر ذکر شده است:
| نوع واکنش | استرس طبیعی | استرس پس از سانحه |
| مدت زمان | کمتر از یک ماه طول میکشد | بیش از یک ماه و بیشتر طول میکشد |
| شدت | واکنش ها را می توان مدیریت کرد و عملکرد روزانه تقریبا بدون تغییر باقی می ماند | واکنش های شدید که منجر به اختلال عمده در عملکرد روزانه و زندگی می شود |
| طبیعت | مکانیسم طبیعی بدن که به سرعت بهبود مییابد | یک اختلال روانی خاص که نیاز به درمان دارد |
| علائم | غم، اضطراب و مشکل در خواب | یادآوری خاطرات گذشته
اجتناب، بیشبرانگیختگی شدید و تغییرات خلقی |
اختلال استرس پس از سانحه چقدر طول می کشد؟
مدت زمان PTSD متفاوت است. برخی افراد در عرض چند ماه بهبود می یابند، در حالیکه برخی دیگر ممکن است سال ها طول بکشد. مدت زمان PTSD به عوامل زیادی بستگی دارد. این عوامل شامل شدت آسیب، میزان حمایت دریافتی و تاب آوری فرد است.
عوامل خطر PTSD کدامند؟
برخی عوامل، احتمال ابتلا به PTSD را افزایش می دهند که شامل تجربه قبلی آسیب، مواجهه با آسیب های دوران کودکی، زن بودن یا عضویت در یک گروه پرخطر مانند ارتش است.
دانستن این عوامل خطر به ما کمک می کند تا PTSD را زودتر تشخیص دهیم. به یاد داشته باشید که PTSD می تواند هر کسی را تحت تاثیر قرار دهد.
چگونه اختلال استرس پس از سانحه مغز را تغییر می دهد؟
در طول یک دوره آسیب زا، آمیگدال که به عنوان مرکز ترس مغز شناخته می شود، بیش فعال شده و باعث واکنش های قوی جنگ و گریز خواهد شد.
PTSD همچنین ممکن است باعث کوچک شدن یا عدم عملکرد صحیح هیپوکامپ مغز شود که معمولا وظیفه سازماندهی خاطرات را بر عهده دارد. این همان چیزی است که باعث می شود خاطرات آسیب زا در بیماران مبتلا به اختلال استرس پس از سانحه پراکنده تر، واضح تر و تشخیص آنها از زمان حال دشوار باشد. بخشی از مغز که با منطق و تصمیم گیری سروکار دارد، در آرام کردن این سیگنال ها کمتر موثر خواهد بود نتیجه این است که مغز بدون اجازه، پاسخ های ترس را دوباره پخش می کند.
این مسئله ثابت می کند که چرا بیماران مبتلا به PTSD احساس ناامنی میکنند، زیرا مغز سعی می کند با استفاده از یک سوئیچ اضطراری از خود محافظت کند ولی نمی تواند خود را خاموش کند.
چگونه مغز پس از تروما دچار PTSD می شود؟
اغب اوقات مغز پس از تروما دچار اختلال استرس پس از سانحه می شود، زیرا واکنش به یک رویداد آسیب زا به ترکیبی از عوامل بیولوژیکی، روانی و اجتماعی بستگی دارد، نه فقط خود رویداد.
تروما، مانند خشونت، تصادفات، بلایا، جنگ یا قرار گرفتن مکرر در معرض رویدادهای ناراحت کننده، می تواند باعث تغییرات فیزیکی و شیمیایی در مغز شود و بر هورمون های استرس و پاسخ جنگ یا گریز تاثیر بگذارد.
خطر ابتلا به اختلال استرس پس از سانحه همچنین تحت تاثیر عوامل پیش از تروما، پیرامون تروما و پس از تروما است.
پیش از تروما:
- ژنتیک
- ترومای گذشته
- سابقه سلامت روان
- سن
- شخصیت و جنسیت (زنان در معرض خطر بیشتر)
پیرامون تروما:
- شدت رویداد
- احساس درماندگی
پس از تروما:
- فقدان حمایت اجتماعی
- استرس مداوم
- مکانیسم های مقابله ضعیف
این مسئله توضیح میدهد که چرا همه کسانی که تروما را تجربه می کنند، به اختلال استرس پس از سانحه مبتلا نمی شوند.
روش تشخیص استرس پس از سانحه چگونه است؟
PTSD توسط یک متخصص سلامت روان از طریق مصاحبه های بالینی دقیق، ارزیابی علائم و بررسی سابقه ترومای فرد تشخیص داده می شود.
ابزار استاندارد طلایی مورد استفاده، مقیاس PTSD تجویز شده توسط پزشک، یک مصاحبه عمیق (CAPS-5) است که وجود، شدت و تاثیر علائم بر زندگی روزمره را ارزیابی می کند.
پزشکان همچنین ممکن است از پرسشنامه های معتبر و ابزارهای غربالگری برای درک مواجهه با تروما، پاسخ های عاطفی، تجزیه و مشکلات عملکردی استفاده کنند.
روش های درمان استرس پس از سانحه PTSD
سه نوع درمان برای اختلال استرس پس از سانحه در نظر گرفته می شوند که شامل دارو درمانی، روان درمانی و درمان مبتنی بر سبک زندگی هستند. اگرچه هر سه به تنهایی می توانند مفید باشند ولی ترکیب این سه نوع درمان اغلب مفیدتر است.
1. روان درمانی
روش های درمانی از طریق روان درمانی معمولا به چند دسته تقسیم میشوند که عبارتند از:
- درمان شناختی رفتاری متمرکز بر تروما (CBT)
این روش به شما کمک می کند تا افکار غیرمفید مرتبط با تجربه تروما را درک کرده و آنها را با افکار سالم تر جایگزین کنید. CBT همچنین مهارت های مقابله و مدیریت استرس را آموزش می دهد.
- درمان پردازش شناختی (CPT)
درمان پردازش شناختی به بیماران کمک می کند تا با وقایع آسیب زا کنار بیایند. این روش بر تغییر افکار منفی تمرکز دارد و در اختلال استرس پس از سانحه (PTSD) به بیماران می آموزد که با این افکار روبرو شوند و آنها را تغییر دهند.
- درمان مواجهه ای
این روش به شما کمک می کند تا به آرامی و با خیال راحت با یادآوری های تروما روبرو شوید. یک نوع رایج این تکنیک درمان مواجهه طولانی مدت است که با گذشت زمان، ترس و استرس را کاهش می دهد.
- پردازش مجدد حرکات چشم (EMDR)
این روش از حرکات هدایت شده چشم در حالیکه به خاطرات بد فکر می کنید استفاده کرده و به درمان کمک می کند. این روش ممکن است باعث شود خاطرات شدت کمتری داشته باشند و علائم کمتری ایجاد کنند.
- درمان حمایتی
این روش بر حمایت عاطفی و مقابله تمرکز دارد. این روش اوایل تروما یا زمانی که علائم بسیار شدید هستند، کمک کننده خواهد بود. حمایت دوستان و خانواده در این تکنیک به بهبود سریع تر PTSD شما کمک خواهد کرد.
- درمان گروهی
این روش به افرادی که تجربیات مشابهی داشته اند اجازه می دهد تا افکار و احساسات خود را در یک محیط حمایتی و بدون قضاوت به اشتراک بگذارند. در نتیجه با ایجاد حس همدردی از شدت تروما می کاهد.
- خانواده درمانی
خانواده درمانی نیز ممکن است مفید باشد، زیرا PTSD می تواند عزیزان شما را تحت تأثیر قرار دهد. علاوه بر اینکه بیمار دارو و یا روان درمانی دریافت می کند، مشارکت اعضای خانواده نیز مفید است. اعضای خانواده باید آموزش ببینند که علائم اختلال استرس پس از سانحه را تشخیص دهند تا بتوانند درک کنند که چه اتفاقی برای عزیزانشان می افتد. آنها باید بدانند که اختلال استرس پس از سانحه یک بیماری قابل درمان است تا بتوانند با کمک و تشویق، از بستگان خود حمایت کنند.
2. دارو درمانی
نکته مهم: مصرف سرخود و بدون تجویز پزشک دارو ممکن است علائم و شدت بیماری را تشدید کرده و یا باعث عوارض جدید دیگری شود.
داروها ممکن است به شما در مدیریت علائم PTSD کمک کنند، به خصوص زمانی که شروع درمان دشوار به نظر می رسد.
- SSRIها و SNRIها
این داروهای ضد افسردگی به تعادل مواد شیمیایی مغز کمک می کنند. سازمان غذا و داروی ایالات متحده (FDA) استفاده از سرترالین و پاروکستین را برای PTSD تایید کرده است. این داروها به کاهش اضطراب، خلق و خوی پایین و افکار مزاحم کمک می کنند.
- پرازوسین
این دارو ممکن است کابوسها و مشکلات خواب را کاهش دهد. با اینحال نتایج مصرف ممکن است از فردی به فرد دیگر متفاوت باشد.
- داروهای ضد روان پریشی نسل دوم
در برخی موارد که علائم شدید هستند یا با سایر درمان ها بهبود نمی یابند، از این داروها استفاده خواهد شد. اینها معمولا به داروهای دیگر اضافه می شوند تا اثرات درمانی بهتری ارائه دهند.
در حالی که هیچ درمان یکسانی برای همه افراد مبتلا به اختلال استرس پس از سانحه وجود ندارد، بسیاری از درمانها در کمک به افراد برای زندگی با علائم کمتر موفق بوده اند و به آنها اجازه می دهند زندگی سالم تر و شادتری داشته باشند.
3. درمان های مبتنی بر سبک زندگی
درمان های خانگی برای غلبه بر استرس پس از سانحه می توانند موثر باشند و در موارد خفیف و متوسط این اختلال به درمان آن کمک می کنند.
- ورزش و فعالیت بدنی
تحرک فیزیکی به هر شکلی مانند پیاده روی، شنا یا دویدن با آزاد کردن اندروفین در مغز روحیه شما را بهبود بخشیده و افکار پریشان کننده را دور می کنند.
- خواب کافی
خواب کافی با بهبود خلق و خو و کاهش استرس و اضطراب باعث کاهش تحریک پذیری شده و به کنترل علائم کمک خواهد کرد. بنابراین هر شب 7 تا 9 ساعت بخوابید.
- رژیم غذایی سالم
رژیم غذایی سالم برای سلامت عاطفی بسیا مهم است. با مصرف غذاهای سالم و غیر فراوری شده و کاهش مصرف قندهای مصنوعی، خودداری از مصرف الکل می توانید خلق و خوی خود را بهبود ببخشید و بر علائم استرس پس از سانحه غلبه کنید.
- دنبال کردن سرگرمی ها
علایق خود را پیگیری کرده و از مهارت خود برای مقابله با علائم این اختلال کمک بگیرید. وقتی شما سرگرم هستید افکار مزاحم کمتر به ذهن شما هجوم می آورند.
- تکنیک های آرام بخش
از دیگر راه های غلبه بر علائم PTSD می توان به تکنیک های آرام بخش مانند یوگا، تنفس عمیق، مدیتیشن و ماساژ اشاره کرد.
چه کسانی PTSD را بیشتر تجربه می کنند؟
PTSD وضعیتی است که افراد در هر سنی را تحت تاثیر قرار می دهد. هیچ کس از تروما یا چگونگی تاثیر آن بر مغز مصون نیست. بسته به شرایط فرد، PTSD ممکن است معنای متفاوتی داشته باشد.
هیچ پاسخ قطعی برای این سوال وجود ندارد که چرا برخی از افرادی که تروما را تجربه می کنند به PTSD مبتلا می شوند و برخی دیگر نه. ترکیبی از عوامل مختلف باعث ایجاد این اختلال شده یا افراد را بیشتر در معرض استرس پس از سانحه قرار دهد از جمله:
- قرار گرفتن در معرض تروما، تعداد تروماهای تجربه شده و شدت آن تروماها
- سابقه خانوادگی اضطراب و افسردگی
- پاسخ عاطفی (خلق و خو)
- نحوه تنظیم هورمونها و مواد شیمیایی بدن در پاسخ به وقایع آسیب زا و استرس توسط مغز
مشاغلی مانند سربازان، پرستاران، پزشکان، تکنسین های فوریت های پزشکی، نیروهای انتظامی و آتش نشانان، برخی افراد را در مقایسه با سایرین در معرض ترومای بیشتری قرار می دهد.
چه حوادثی منجر به استرس پس از سانحه می شوند؟
برای ابتلا به اختلال استرس پس از سانحه، لازم نیست حتما یک آسیب خاص را تجربه کنید. در حالیکه اختلال استرس پس از سانحه در جمعیت های نظامی رایج است حتی مشاهده یک رویداد، مانند سانحه رانندگی نیز می تواند علائم را تحریک کند.
در این موارد، خاطرات دردناک و آسیب زا می توانند ظاهر شوند و واکنشهای شدید جسمی و عاطفی ایجاد کنند. کودکان و نوجوانان اغلب در نتیجه آسیب هایی که بر آنها تاثیر می گذارد، مانند تیراندازی در مدرسه، خشونت خانگی، تصادفات رانندگی، سوء استفاده جنسی دچار اختلال استرس پس از سانحه می شوند.
افراد اختلال استرس پس از سانحه را چگونه تجربه می کنند؟
هر فرد مبتلا به اختلال استرس پس از سانحه، تجربه منحصر به فردی با خواهد داشت و ممکن است هر یک از موارد زیر را تجربه کند:
- مرور مکرر وقایع آسیب زا یا داشتن فلش بک از آن رویداد
- خاطرات مکرر از رویداد در هنگام بیداری یا خواب
- کابوس های ناراحت کننده
- سالگردهای تروما
- ناتوانی در تمرکز دارند
- تحریک پذیری
- خشم، پرخاشگری
- احساس گناه و شرم
- ناتوانی در تجربه احساسات مثبت
- کرختی عاطفی
- مشکلات حافظه
- احساس ناامیدی
- افکار منفی در مورد خود یا جهان
- بی علاقگی به سرگرمی های مورد علاقه
گاهی اوقات این علائم با رفتارهای خود تخریبی مانند نوشیدن الکل، مصرف مواد مخدر، بی بند و باری جنسی یا انجام فعالیت های خطرناک مانند چتربازی، رانندگی با سرعت بیش از حد و انجام سایر فعالیتهای خطرناک همراه هستند.
علائم اختلال استرس پس از سانحه (PTSD) ممکن است به مرور زمان ظاهر و ناپدید شوند. جستجوی درمان می تواند به شما کمک کند تا عوامل محرک خاص را تشخیص داده و آنها را مدیریت کنید.
آیا می توان از اختلال استرس پس از سانحه (PTSD) پیشگیری کرد؟
شما نمی توانید از همه علل آن جلوگیری کنید. اما اقدامات خاصی پس از تروما ممکن است خطر را کاهش داده و به بهبودی شما کمک کند که شامل موارد زیر است:
- ارتباط با دوستان یا خانواده حامی
- منتظر ماندن تا زمانی که آماده صحبت در مورد تروما باشید
- بازگشت به روالهای روزمره، مانند کار یا مدرسه، در صورت ایمن بودن
- استفاده از مهارت های مقابله ای سالم به جای مواد اعتیادآور
اگر علائم پس از چند هفته بهبود نیافت، در اسرع وقت به دنبال کمک حرفهای باشید.
عوارض استرس پس از سانحه یا PTSD چیست؟
اختلال استرس پس از سانحه (PTSD) ممکن است فراتر از احساسات شما را تحت تاثیر قرار دهد. با گذشت زمان، علائم در صورت عدم درمان ممکن است منجر به سایر چالش های سلامت روان، جسمی و زندگی شوند که شامل موارد زیر است:
- اختلالات اضطرابی
- افسردگی و سایر اختلالات خلقی
- مشکلات در محل کار یا مدرسه
- رفتارهای پرخطر یا خود تخریبی
- مشکلات خواب
- اختلال مصرف مواد (از جمله مصرف الکل یا مواد مخدر)
- افکار خودکشی یا اقدام به خودکشی
- مشکل در روابط
سوالات متداول
پرسش های پرتکرار کاربران در رابطه با اختلال استرس پس از سانحه عبارتند از:
1. تفاوت ترس با اختلال استرس پس از سانحه چیست؟
ترس در مواجهه با حوادث آسیب زا در همان لحظه رخ می دهد و پس از مدتی بهبود می یابد اما اختلال استرس پس از سانحه شما را مدت ها پس از پایان رویداد آسیب زا تحت تاثیر قرار داده و با علائم مختلف زندگی روزمره شما را دچار چالش خواهد کرد.
2. اختلال استرس پس از سانحه در زنان بیشتر است یا مردان؟
اگرچه این اختلال در مردان شاغل در ارتش رایج است اما زنان دو برابر بیشتر از مردان PTSD را تجربه کنند و اغلب نتیجه تروماهایی مانند خشونت خانگی، سوء استفاده فیزیکی یا تجاوز جنسی است.
3. شایع ترین علائم و نشانههای PTSD در بزرگسالان چیست؟
علائم رایج شامل فلش بک زدن به حادثه، افکار مزاحم، بی حسی عاطفی، اختلالات خواب، تحریک پذیری، گوش به زنگ بودن، حملات پانیک و اجتناب از یادآوری تروما است.
4. علائم اختلال استرس پس از سانحه در مردان و زنان چه تفاوتی دارد؟
مردان ممکن است پرخاشگری، مصرف مواد یا رفتارهای پرخطر بیشتری نشان دهند، در حالیکه زنان بیشتر اضطراب، افسردگی و پریشانی عاطفی درونی را تجربه می کنند، اگرچه علائم اصلی PTSD با هم همپوشانی دارند.
5. آیا اختلال استرس پس از سانحه (PTSD) قابل درمان است؟
علاوه بر درمانهای ذکر شده، حمایت اجتماعی قوی عامل مهمی در توانایی فرد برای غلبه بر PTSD است. مهم است که افراد از قبل بدانند که غلبه بر PTSD کار سختی است و نیاز به زمان دارد. در کلینیک تخصصی روا از بهترین روش ها برای درمان این اختلال استفاده می شود.
6. طول درمان اختلال استرس پس از سانحه چقدر است؟
روان درمانی متمرکز بر تروما معمولا به چند ماه زمان نیاز دارد. برای کسانی که به درمان پاسخ می دهند، کاهش شدت اختلال استرس پس از سانحه نسبتا سریع اتفاق می افتد. داروهای ضد افسردگی حدود یک ماه طول می کشد تا مؤثر واقع شوند. اما پرازوسین میتواند تقریبا بلافاصله برای درمان کابوس ها موثر باشد.
7. اثرات PTSD بر زندگی روزمره چیست؟
اختلال استرس پس از سانحه تاثیر زیادی بر زندگی روزمره شما خواهد داشت. مثلا باعث میشود احساس تنهایی، انزوا، عصبانیت یا اضطراب یا ترس بیش از حد از قرار گرفتن در موقعیت های خاص داشته باشید.
8. آیا PTSD بعد از بهبودی مجدد عود میکند؟
بله، PTSD می تواند یک بیماری مزمن باشد که علائم آن در طول زمان ظاهر شوند و از بین بروند، یا ممکن است به طور مداوم با آنها درگیر باشید.
