پرخوری عصبی چیست؟ علائم، علت ها و روش‌ های درمان

پرخوری عصبی چیست و چرا اتفاق می‌افتد؟

پرخوری عصبی (بولیمیا) یک اختلال خوردن جدی است که با دوره‌ های مکرر پرخوری مشخص میشود. در این شرایط، فرد مبتلا مقادیر زیادی غذا را در مدت زمان کوتاهی مصرف میکند و سپس رفتارهایی مانند استفراغ عمدی، ورزش بیش از حد و روزه گرفتن را برای جلوگیری از افزایش وزن نشان می دهد.

در حالیکه علل دقیق پرخوری عصبی به عوامل زیادی بستگی دارد، این عناصر میتوانند چرخه ‌ای از پرخوری ناشی از پریشانی عاطفی و پاکسازی ناشی از احساس گناه را تحریک کنند.

به گزارش مقاله وبسایت womenshealth:

Bulimia nervosa, often called bulimia, is a type of eating disorder. Eating disorders are mental health problems that cause extreme and dangerous eating behaviors. These extreme eating behaviors cause other serious health problems and sometimes death.

پرخوری عصبی که اغلب بولیمیا نامیده میشود، نوعی اختلال خوردن است. اختلالات خوردن، مشکلات سلامت روان هستند که باعث رفتارهای مرتبط با تغذیه شدید و خطرناک میشوند. این رفتارهای تغذیه ای شدید باعث مشکلات جدی برای سلامتی و گاهی اوقات مرگ می ‌شوند.

شیوع پرخوری عصبی در مردان و زنان چگونه است؟

سالانه 3% از بزرگسالان در ایالات متحده با پرخوری عصبی دست و پنجه نرم می ‌کنند و احتمال شیوع آن در طول عمر حدود 1٪ است. این اختلال زنان را بیشتر از مردان تحت تاثیر قرار میدهد. این بیماری حدود 2% از زنان را تحت تاثیر قرار می‌ دهد و در زنان از همه نژادها و قومیت‌ ها اتفاق می ‌افتد. با اینحال، مردان نیز به پرخوری عصبی مبتلا میشوند.

شایان ذکر است که این اختلال دختران و زنان جوان‌ تر را بیشتر از زنان مسن ‌تر تحت تاثیر قرار میدهد. دختران نوجوان بین ۱۵ تا ۱۹ سال و زنان جوان در اوایل دهه ۲۰ زندگی بیشتر در معرض خطر هستند.

برای درمان تخصصی پرخوری عصبی از کجا شروع کنم؟

تیم روانپزشکی و روانشناسی ما با ارزیابی دقیق و برنامه درمانی فردی، کنار شماست.

کلینیک روانشناسی و روانپزشکی روا

تماس و رزرو نوبت

علائم پرخوری عصبی

تشخیص علائم این اختلال در خودتان یا عزیزانتان بسیار مهم است و اولین قدم برای یافتن درمان برای پرخوری عصبی است.

علائم فیزیکی

• تغییرات مکرر وزن
• علائم آسیب ناشی از استفراغ، از جمله تورم اطراف گونه ‌ها یا فک، پینه بستن بند انگشتان، آسیب به دندان‌ ها و بوی بد دهان
• احساس نفخ و یبوست
• اختلال در دوره‌ های قاعدگی در زنان
• غش یا سرگیجه
• احساس خستگی و بدخوابی

علائم روانی

• اشتغال ذهنی به غذا، شکل و وزن بدن
• حساسیت به نظرات مربوط به غذا، وزن، شکل بدن یا ورزش
• عزت نفس پایین و احساس نفرت از خود، شرم یا گناه، به ویژه پس از غذا خوردن
• تصویر بدنی تحریف شده
• وسواس به غذا و نیاز به کنترل
• افسردگی، اضطراب یا تحریک‌ پذیری
• نارضایتی از بدن

علائم رفتاری

• شواهدی از خوردن مقادیر زیاد غذا
• استفراغ یا استفاده از ملین‌ ها، تنقیه‌ ها، سرکوب ‌کننده‌ های اشتها یا ادرار آور ها
• غذا خوردن در خلوت و اجتناب از صرف غذا با دیگران
• رفتار ضد اجتماعی، گذراندن وقت بیشتر تنهایی
• رفتارهای تکراری یا وسواسی مربوط به شکل و وزن بدن
• رفتار پنهانی در مورد غذا
• رفتار رژیم غذایی
• رفتار نامنظم
• خودآزاری، سوء مصرف مواد یا اقدام به خودکشی

علل و عوامل پرخوری عصبی

پرخوری عصبی بطور ناگهانی ظاهر نمیشود بلکه از طریق تعامل پیچیده‌ ای از آسیب ‌پذیری‌ های بیولوژیکی، ویژگی‌ های روانشناختی و فشارهای محیطی ایجاد می‌ شود که به مرور زمان روی هم انباشته میشوند تا زمانی که چرخه‌ پرخوری-پاکسازی شروع شود.

• 1. عوامل بیولوژیکی و ژنتیکی

انتقال‌ دهنده‌ های عصبی مانند هورمون سروتونین که خلق و خو و اشتها را تنظیم میکنند، اغلب در افراد مبتلا به پرخوری عصبی عملکرد متفاوتی دارند. عوامل ژنتیکی و هورمونی نیز از دلایل موثر هستند.

• 2. عوامل روانشناختی

 احساس عمیق بی‌ ارزشی اغلب افراد را به سمت تمرکز بر تصویر بدن سوق میدهد. تروما، سوء استفاده و تجربیات نامطلوب دوران کودکی به شدت با شروع پرخوری عصبی مرتبط هستند.

• 3. فشارهای اجتماعی-فرهنگی

 بمباران مداوم تبلیغات کاهش وزن و مدل های بدن ایده‌آل استانداردی ایجاد میکند که اغلب از نظر بیولوژیکی برای اکثر افراد غیرممکن است و آنها را تحت فشار همسالان قرار می ‌دهد تا لاغر و متناسب به نظر برسند.

• 4. محرک‌ های محیطی

بلوغ، روابط، فشار تحصیلی یا حرفه ‌ای و سوگ از دست دادن عزیزان نیز در مقطعی از زمان می ‌توانند باعث پرخوری عصبی شوند. 

• 5. بیماری های همزمان

پرخوری عصبی اغلب با افسردگی، اختلال وسواس فکری-عملی، اختلال شخصیت مرزی، سوءمصرف مواد و اختلال کم‌توجهی – بیش‌فعالی (ADHD) همراه است.

• 6. ژنتیک

تحقیقات نشان می‌ دهد افرادی که سابقه‌ خانوادگی اختلالات خوردن و یا اختلالات خلقی دارند، بیشتر در معرض ابتلا به پرخوری عصبی هستند. همچنین میزان پرخوری عصبی در دوقلوهای همسان در مقایسه با دوقلوهای غیرهمسان بیشتر است.

• 7. عزت نفس

عزت نفس پایین و نارضایتی مزمن از تصویر بدن نیز ممکن است منجر به اختلالات خوردن شود.

• 8. استانداردهای بالا

افرادی که استانداردهای بسیار بالایی برای خود تعیین می ‌کنند، بیشتر احتمال دارد که در چرخه‌ پرخوری-پاکسازی قرار گیرند.

• 9. خانواده

در نهایت، بزرگ شدن در فرهنگ یا خانواده‌ای که تاکید زیادی بر لاغری، رژیم گرفتن یا مصرف غذای سالم دارد، احتمال ابتلا به پرخوری عصبی را افزایش می ‌دهد.

• 10. تمسخر

قرار گرفتن در معرض تمسخر به دلیل وزن در دوران کودکی و نوجوانی نیز یک عامل خطر قابل توجه است.

همین حالا پرخوری عصبی خود را درمان کنید

در محیطی امن و راحت و با بهترین متخصصان

کلینیک روانشناسی و روانپزشکی روا

تماس و رزرو نوبت

عوارض پرخوری عصبی چیست؟

جدی‌ ترین عوارض پرخوری عصبی ناشی از عدم تعادل الکترولیت‌ ها است. به عنوان مثال، پتاسیم برای عملکرد صحیح قلب حیاتی است. وقتی سطح پتاسیم به دلیل استفراغ کاهش می ‌یابد، خطر ریتم نامنظم قلب (آریتمی) و ایست قلبی ناگهانی افزایش می‌ یابد. چیزی که این وضعیت را خطرناک ‌تر میکند این است که افراد میتوانند در حالیکه سیستم قلبی آنها تحت فشار شدید است، سالم به نظر برسند.

استفراغ مکرر همچنین میتواند باعث آسیب به مری شود. گاهی اوقات، پارگی‌های کوچک منجر به خونریزی و استفراغ خون می‌ شود. در موارد بسیار نادر اما شدید، مری بطور کامل پاره می شود که تهدیدکننده زندگی است و نیاز به جراحی فوری دارد.

استفاده نادرست از ملین ‌ها همچنین می ‌تواند باعث آسیب طولانی مدت به روده‌ ها، کم آبی شدید و دشوار شدن عملکرد طبیعی روده‌ ها شود. علاوه بر این، افراد مبتلا به پرخوری عصبی همچنین میزان افسردگی و اضطراب بسیار بالاتری دارند. بنابراین، خطر افکار یا تلاش برای خودکشی ممکن است به طور قابل توجهی افزایش یابد.

پرخوری عصبی چگونه تشخیص داده می‌ شود؟

پزشک در مورد علائم و سابقه پزشکی شما سوالاتی خواهد پرسید. ممکن است صحبت کردن با پزشک در مورد رفتارهای پنهانی غذا خوردن، استفراغ یا ورزش کردن دشوار باشد. ولی صادق بودن در مورد رفتارهای تغذیه ای با پزشک برای درمان بسیار مهم است.

پزشک شما ممکن است آزمایش خون یا ادرار انجام دهد تا سایر علل احتمالی علائم شما را رد کند. همچنین آزمایش‌ های دیگری انجام خواهد داد تا ببیند آیا مشکلات سلامتی دیگری ناشی از پرخوری عصبی دارید یا خیر. این آزمایش ‌ها شامل آزمایش عملکرد کلیه یا الکتروکاردیوگرام (ECG یا EKG) هستند تا ببیند آیا پرخوری و استفراغ مکرر بر سلامت شما تاثیر گذاشته است یا خیر. 

در پرخوری عصبی، چندین یافته فیزیکی و آزمایشگاهی می ‌تواند به تشخیص کمک کند که شامل موارد زیر است:

• ناهنجاری ‌های الکترولیتی. پتاسیم پایین (هیپوکالمی)، کلرید پایین (هیپوکلرومیا) یا سدیم پایین (هیپوناترمی)
• تغییرات متابولیک. آلکالوز متابولیک یا اسیدوز
• افزایش سطح آمیلاز سرم. به دلیل استفراغ مکرر
• نشانه‌های فیزیکی. فرسایش مینای دندان، بزرگ شدن غدد بزاقی و پینه بستن بند انگشتان (ناشی از استفراغ عمدی)

روش های درمان پرخوری عصبی

بولیمیا از طریق ترکیبی از رویکرد های پزشکی و روان ‌درمانی تحت درمان قرار می گیرد. گاهی اوقات، درمان سرپایی برای کمک به بهبودی فرد کافی است. با اینحال، در موارد شدید، بستری فوری لازم است.

• درمان شناختی-رفتاری پیشرفته (CBT-E)

CBT-E یک درمان ساختاریافته و محدود به زمان با تقریبا 20 جلسه در طول چهار تا شش ماه است. این درمان مکانیسم‌ هایی که باعث پرخوری عصبی میشوند، مانند رژیم غذایی سخت و قوانین غذایی، چرخه پرخوری-احساس گناه-تخلیه و ارزش ‌گذاری بیش از حد به وزن و اندام را هدف قرار میدهد.

کار عملی در درمان این عارضه شامل ایجاد یک الگوی منظم غذا خوردن، شکستن محرک‌ های پرخوری، آزمایش و تغییر باورها در مورد غذا و شکل بدن و ایجاد مهارت ‌های پیشگیری از عود است.

• روان ‌درمانی بین فردی (IPT)

نوعی جایگزین روان‌ درمانی برای مشکلات رابطه‌ ای و گذارهای زندگی (مانند غم و اندوه، اختلافات نقشی و تغییرات زندگی) است که میتوانند به اختلالات خوردن منجر شوند. IPT ممکن است برای نشان دادن فواید خود، زمان بیشتری نسبت به CBT نیاز داشته باشد، اما پیگیری ‌های طولانی‌ مدت نشان می ‌دهد که میتواند در طول زمان به سطوح بهبودی مشابه CBT برسد.

• رفتار درمانی دیالکتیکی (DBT)

رفتار درمانی دیالکتیکی زمانی مفید است که تنظیم احساسات و تکانشگری محرک ‌های اصلی پرخوری باشند. شواهد نشان میدهد که برنامه‌ های سبک DBT به افراد مبتلا به پرخوری عصبی در زمانی که اختلال در تنظیم احساسات یا خطر آسیب به خود وجود دارد، کمک میکند.

• درمان مبتنی بر خانواده (FBT)

درمان مبتنی بر خانواده یک انتخاب مبتنی بر شواهد برای درمان پرخوری عصبی در نوجوانان است. این روش والدین را برای نظارت بر غذا خوردن، ایجاد مجدد الگوهای غذایی طبیعی و بازگرداندن تدریجی کنترل به نوجوان بسیج میکند.

• مشاوره تغذیه

یک متخصص یا کارشناس تغذیه در برنامه مدیریت فرد مبتلا به پرخوری عصبی (BN) گنجانده میشود. این متخصصان سابقه غذایی دقیقی از شما می‌ گیرند و با شما همکاری می‌ کنند تا یک برنامه غذایی ساختارمند طراحی کنند.

مشاوره تغذیه همچنین به باورهای غلط در مورد غذا و وزن می‌ پردازد. به عنوان مثال، افراد مبتلا به پرخوری عصبی اغلب معتقدند که کربوهیدرات ‌ها بد هستند یا اینکه حذف وعده‌ های غذایی تنها راه کنترل وزن است. متخصصان تغذیه این افسانه‌ ها را با اطلاعات علمی به چالش میکشند.

یک متخصص تغذیه همچنین نحوه بازیابی تعادل الکترولیت از طریق غذا و هیدراتاسیون را آموزش می ‌دهد. به علاوه، آنها کمبودهای تغذیه ‌ای مانند کمبود آهن یا ویتامین D را که پس از سالها الگوی غذایی آشفته رایج هستند، بررسی میکنند.

• دارو درمانی

نکته: مصرف دارو بدون تجویز دکتر ممنوع بوده و ممکن است علائم بیماری را افزایش دهد.

داروهای ضد افسردگی، عمدتا مهارکننده‌ های انتخابی بازجذب سروتونین (SSRI ها)، اغلب برای پرخوری عصبی تجویز میشوند. SSRI ها به کاهش دوره‌ های پرخوری و پاکسازی کمک میکنند. آنها خلق و خو را تثبیت کرده و علائم افسردگی و اضطراب را کاهش میدهند.

حتما بخوانید آیا درمان افسردگی بدون دارو ممکن است؟ چند راه حل جذاب

مشاهده مطلب

داروهای ضد اضطراب نیز برای مدیریت علائم اضطراب حاد در پرخوری عصبی استفاده می ‌شوند. این داروها تسکین کوتاه ‌مدت ارائه می‌ دهند اما برای استفاده محدود توصیه می‌ شوند که به دلیل خطر وابستگی به آنهاست.

حتما بخوانید آیا میتوان اضطراب را بدون دارو درمان کرد؟ + 31 راه‌حل مناسب

مشاهده مطلب

برخی داروهای دیگر در آزمایش‌ های بالینی نویدبخش بوده‌ اند، اگرچه برای بولیمیا مورد تایید FDA نیستند. به عنوان مثال، توپیرامات، یک داروی ضد تشنج است که دفعات پرخوری را کاهش داده و به تثبیت وزن کمک می کند، اما عوارض جانبی دارد.

• بستری شدن در بیمارستان و مراقبت‌ های ویژه

بیشتر افراد مبتلا به پرخوری به صورت سرپایی درمان میشوند، اما گاهی اوقات بیماری آنقدر شدید و پیچیده است که بستری شدن در بیمارستان ضروری می ‌شود.

مراقبت‌ های بستری ابتدا بر تثبیت وضعیت پزشکی تمرکز دارند، به عنوان مثال، جایگزینی الکترولیت ‌ها از طریق مایعات داخل وریدی. ریتم قلب شما نیز به طور مداوم تحت نظر خواهد بود. پس از تثبیت، تیم مراقبت به تغذیه ساختار یافته و روان درمانی فشرده روی می ‌آورد که معمولا چندین بار در روز ارائه می‌ شود.

کسانی که نمی‌ توانند به طور کامل در بیمارستان بستری شوند، میتوانند در برنامه‌ های بستری جزئی (PHP) یا برنامه ‌های سرپایی فشرده (IOP) قرار گیرند. این مراکز، درمان روزانه یا تقریبا روزانه، پشتیبانی غذایی و نظارت دقیق را ارائه میدهند، اما به شما اجازه خواهند داد شب‌ ها به خانه برگردید.

چه زمانی برای درمان پرخوری عصبی اقدام کنیم؟

از مهمترین علائمی که نشان میدهد شما به درمان نیاز دارید عبارتند از:

1. درد قفسه سینه، تپش قلب، ضعف شدید عضلانی، غش، استفراغ خون یا درد شدید شکم
2. اگر چرخه‌ های پرخوری-تخلیه به صورت هفتگی یا بیشتر اتفاق می‌ افتد و رفتارهای غذایی شما بر عملکرد روزانه تاثیر می ‌گذارد.
3. احساس مداوم شرم، ناامیدی یا افکار خودآزاری مرتبط با بدن

روش های درمانی نوین برای پرخوری عصبی

بهترین و جدیدترین روش های درمانی برای اختلال پرخوری عصبی در کلینیک روا

کلینیک روانشناسی و روانپزشکی روا

تماس و رزرو نوبت

خطرات عدم درمان پرخوری عصبی چیست؟

استفراغ کردن یا مصرف ملین ‌ها در این بیماری مانع از دریافت مواد مغذی مهم مورد نیاز بدن از غذا شود. با گذشت زمان این اختلال می ‌تواند به روش‌ های زیر بر بدن شما تاثیر بگذارد:

• آسیب معده ناشی از پرخوری
• عدم تعادل الکترولیت 
• حمله قلبی یا نارسایی قلبی 
• زخم‌ ها و سایر آسیب‌های گلو ناشی از استفراغ
• قاعدگی‌ های نامنظم در زنان
• پوسیدگی دندان ناشی از استفراغ
• کم آبی بدن
• مشکلات اجابت مزاج یا آسیب به روده‌ ها ناشی از سوءمصرف ملین‌ ها

رابطه سلامت روان و پرخوری عصبی

75٪ از افراد مبتلا به پرخوری عصبی با نوعی اختلال خلقی نیز دست و پنجه نرم می کنند و افسردگی اساسی 63٪ از این افراد را تحت تاثیر قرار میدهد. اختلالات اضطرابی نیز در 36٪ از موارد پرخوری عصبی مشاهده می‌ شود.

حتما بخوانید کلینیک فوق تخصصی درمان افسردگی در تهران + معرفی دکترها

مشاهده مطلب

حتما بخوانید کلینیک فوق تخصصی درمان اضطراب در تهران + معرفی پزشکان

مشاهده مطلب

علاوه بر این، وقتی کسی احساس میکند در چرخه پرخوری-تخلیه گیر افتاده است، میتواند افکار خودکشی را تشدید کند. متاسفانه، یک مطالعه طولانی مدت روی نوجوانان نشان داد که علائم پرخوری عصبی، یک سال بعد، تفکر جدی به خودکشی را افزایش میدهد.

مطالعه دیگری نشان داد که زنانی که سابقه تروما دارند، به طور قابل توجهی بیشتر احتمال دارد که به پرخوری عصبی مبتلا شوند. به علاوه، این تروما همچنین با میزان بالاتر افسردگی و اختلال استرس پس از سانحه مرتبط بود.

افراد مبتلا به پرخوری عصبی ممکن است در ابتدا احساس کنند که پرخوری عصبی راهی برای فرار از استرس یا غم است و پاکسازی، آسیب را خنثی می‌ کند. اما بلافاصله پس از آن، احساس گناه و شرم معمولا به سراغشان می ‌آید. با گذشت زمان، این چرخه، فراز و نشیب ‌هایی شبیه به الگوهای اعتیادآور ایجاد میکند.

همچنین، انگ اجتماعی پیرامون اختلالات خوردن می ‌تواند باعث شود بسیاری از افراد سعی کنند علائم پرخوری عصبی خود را مخفی نگه دارند. پنهان کردن علائم می‌ تواند منجر به انزوا و ناامیدی شود.

روش درمان مبتنی بر سبک زندگی پرخوری عصبی

درمان پرخوری عصبی نیاز به یک رویکرد چند وجهی دارد. استفاده از این روش برای پرداختن به جنبه‌های روانی و جسمی این اختلال و درمان آن حیاتی است.

• بپذیرید که مشکل دارید

اولین قدم در مسیر بهبودی از پرخوری عصبی، پذیرفتن این است که مشکل دارید. کاهش وزن یا کنترل آنچه میخورید به شما کمک نمی‌ کند تا احساس بهتری داشته باشید، بلکه تغییر رابطه ‌تان با غذا است.

• برای دریافت حمایت تلاش کنید

صحبت کردن با کسی در مورد تجربیاتتان با پرخوری عصبی می ‌تواند دشوار باشد، به خصوص اگر مدت زیادی است که مشکلات خود را مخفی نگه داشته‌ اید.

در حالیکه ممکن است از آنچه دیگران فکر می ‌کنند احساس خجالت، شرم یا ترس کنید، باید درک کنید که تنها نیستید. با کسی صحبت کنید که بدون قضاوت به شما گوش میدهد و در تلاش برای بهبودی، از شما حمایت میکند.

• از تحریک کننده ها دور بمانید

از افراد، مکان‌ها و موقعیت‌هایی که میل شما به پرخوری یا پاکسازی را تحریک می‌ کنند، دوری کنید. 

• اختلالات خلقی را درمان کنید

هرگونه اختلال خلقی زمینه‌ ای را برطرف کنید. معمولا افراد مبتلا به پرخوری عصبی از افسردگی یا اضطراب نیز رنج می ‌برند. دریافت کمک برای بیماری‌ های همزمان برای بهبود پرخوری عصبی شما حیاتی است.

پرخوری عصبی چگونه بر بارداری تاثیر می‌ گذارد؟

پرخوری عصبی می‌تواند باعث مشکلاتی در بارداری و در دوران بارداری شود. چرخه مداوم پرخوری مکرر و پاکسازی چرخه قاعدگی شما را نامنظم میکند (بعضی ماه‌ها پریود می‌ شوید اما بعضی ماه‌ها پریود نمی ‌شوید) یا ممکن است پریود شما برای چند ماه متوقف شود. 

پریودهای نامنظم یا از دست رفته به این معنی است که ممکن است هر ماه تخمک ‌گذاری انجام نشود که بارداری را دشوار می کند. این اختلال همچنین می ‌تواند در دوران بارداری مشکلاتی ایجاد کند که عبارتند از:

• سقط جنین 
• زایمان زودرس
• زایمان از طریق سزارین 
• به دنیا آوردن نوزاد با وزن کم هنگام تولد 
• به دنیا آوردن نوزادی با نقص مادرزادی
• افزایش احتمال افسردگی پس از زایمان

تفاوت‌های بین پرخوری عصبی و سایر اختلالات خوردن

شما ممکن است بپرسید و تفاوت بین پرخوری عصبی و اختلال پرخوری دوره‌ ای چیست؟ اینها سوالات رایجی هستند زیرا اختلالات خوردن اغلب با هم همپوشانی دارند. در جدول زیر می توانید تفاوت آنها را به وضوح مشاهده کنید.

چگونه به افراد مبتلا به پرخوری عصبی کمک کنیم؟

اگر مشکوک هستید که دوست یا یکی از اعضای خانواده ‌تان به پرخوری عصبی مبتلا است، با او در مورد نگرانی‌ هایتان صحبت کنید. ممکن است عزیز شما پرخوری و استفراغ را انکار کند، اما این احتمال وجود دارد که از فرصتی برای صحبت در مورد این مشکل استقبال کند.

در هر صورت، پرخوری عصبی هرگز نباید نادیده گرفته شود. زیرا سلامت جسمی و روحی فرد در خطر است. اگرچه نمی ‌توانید کسی را مجبور به بهتر شدن کنید، اما کارهایی وجود دارد که برای کمک به او مفید است. 

دلسوزی و حمایت خود را به او نشان دهید. به خاطر داشته باشید که فرد ممکن است حالت تدافعی یا عصبانی بگیرد. اما اگر او صحبت کند، بدون قضاوت گوش دهید و مطمئن شوید که فرد می ‌داند شما به درمان او اهمیت می‌ دهید.

از توهین، تاکتیک‌های ترساندن، وسوسه‌ های گناه و نظرات تحقیرآمیز خودداری کنید. زیرا پرخوری عصبی اغلب ناشی از استرس، عزت نفس پایین و شرم است و منفی‌ بافی فقط آن را بدتر می ‌کند.

الگوی خوبی برای تغذیه سالم، ورزش و تصویر بدنی داشته باشید. در این زمان هرگز در مورد ظاهر خود یا دیگران اظهار نظرهای ناخوشایند نکنید.

محدودیت‌های خود را بپذیرید. کار زیادی برای رفع پرخوری عصبی عزیزانتان نمی‌ توانید انجام دهید مگر اینکه فرد مبتلا به پرخوری عصبی باید تصمیم بگیرد که این اختلال را درمان کند. 

سوالات متداول

1. آیا پرخوری عصبی یک اختلال روانی است؟

بولیمیا یک اختلال خوردن و یک بیماری روانی است. از آنجاییکه یک اختلال روانی است، اغلب با سایر بیماری‌ های روانی نیز همپوشانی دارد.

2. چه کسانی در معرض خطر ابتلا پرخوری عصبی هستند؟

هر کسی میتواند به بولیمیا مبتلا شود، اما این بیماری در زنان و بزرگسالان جوان شایع‌ تر است. عوامل ژنتیکی، محیطی و روانی ممکن است در ایجاد این اختلال نقش داشته باشند.

3. درمان پرخوری عصبی چقدر طول میکشد؟

یک دوره استاندارد CBT شامل ۱۶ تا ۲۰ جلسه در طول ۴ تا ۵ ماه است. برخی افراد از درمان طولانی ‌تر سود می‌ برند، به خصوص در مواردی که تروما، بیماری‌ های همزمان یا بیماری‌ های طولانی ‌مدت وجود داشته باشد.

4. آیا پرخوری عصبی به طور کامل بهبود می یابد؟

بله، بهبودی کامل از پرخوری عصبی برای بسیاری از افراد امکان ‌پذیر است. اگرچه این بهبودی در افراد مختلف متفاوت است و اغلب نیاز به درمان جامع و طولانی مدت دارد.

5. اگر برای درمان پرخوری عصبی دارو مصرف کنم، امکان شیردهی وجود دارد؟

برخی از داروهای مورد استفاده برای درمان پرخوری عصبی می‌ توانند از شیر مادر عبور کنند بنابراین در این رابطه با پزشک خودتان مشورت کنید.